.jpg)
Deze oefeningen helpen je om je houding te ondersteunen en alledaagse bewegingen comfortabeler te maken.

We trainen onze spieren, letten op onze conditie en plannen rustdagen in. Maar voor ons brein vertrouwen we vaak op een dagelijkse kruiswoordpuzzel en hopen we er verder het beste van. Volgens neurowetenschapper Tommy Wood is het tijd om daar anders naar te kijken. Een gezond brein heeft volgens hem drie dingen nodig: stimulatie, toevoer en ondersteuning.

Stoelen die lijken te zweven, lampen als gloeiende bloemen en interieurs waarin vloer, wand en plafond samensmelten tot één golvend landschap. Verner Panton vond dat een ruimte niet alleen praktisch moest zijn, maar ook de fantasie moest prikkelen. Ter gelegenheid van zijn honderdste geboortedag presenteert het Vitra Design Museum in Weil am Rhein een groot overzicht van zijn radicale, kleurrijke oeuvre. Een uitstekende aanleiding voor een designweekend aan de rand van Basel.

Internet en streamingdiensten zouden van de wereld een grote culturele markt maken. Toch gebeurt er iets onverwachts. Nationale artiesten domineren steeds vaker de hitlijsten, lokale series winnen terrein en de vanzelfsprekende dominantie van Amerikaanse cultuur neemt af. De technologie globaliseert, maar onze smaak wordt juist lokaler.

Een boek kan veertig jaar onaangeroerd in een kast staan. Het papier vergeelt, de rug wordt broos en tussen de bladzijden ligt misschien nog een oud treinkaartje, een kassabon of een opgedroogd bloemblaadje.

Tussen oude vulkanen, groene berghellingen en elegante kuursteden ligt een ander Frankrijk. In de Auvergne is wellness geen moderne trend, maar een eeuwenoude traditie van mineraalwater, frisse lucht, beweging en vooral: vertragen.

In de tentoonstelling Draadkracht – Handwerk als statement laat Museum Arnhem zien dat borduren, kralen rijgen en kleding repareren veel meer kunnen zijn dan decoratieve bezigheden. Naald en draad worden er middelen om vergeten geschiedenissen zichtbaar te maken, identiteit te onderzoeken en vragen te stellen over de manier waarop we met mensen en materialen omgaan.

Leeftijdsdiscriminatie is een groot maatschappelijk probleem. Maar ageism zit niet alleen in regels, werkgevers of beeldvorming. Het leeft soms ook ongemerkt in onze eigen woorden, verwachtingen en keuzes. Wie de buitenwereld wil veranderen, kan daarom óók bij zichzelf beginnen. Niet alleen door anders naar ouder worden te kijken, maar ook door jongere generaties serieuzer te nemen.

We besteden jaren aan de vraag of we genoeg geld hebben om te stoppen met werken. Veel minder tijd besteden we aan wat daarna komt: duizenden dagen zonder vergaderingen, deadlines of collega’s die op ons rekenen. Een goed pensioen vraagt daarom niet alleen om een financieel plan, maar ook om een ontwerp voor het dagelijks leven.

Waarom lijkt het publieke gesprek steeds negatiever? Waarom vergelijken we ons voortdurend met anderen? En waarom kost het zoveel moeite om onze aandacht bij één ding te houden? De Amerikaanse filosoof Agnes Callard denkt dat deze verschijnselen met elkaar samenhangen. Haar naam voor onze nieuwe leefwereld: de ‘uni-context’.

Wie de komst van de eerste computers, spelcomputers en mobiele telefoons bewust heeft meegemaakt, zag de wereld in enkele decennia ingrijpend veranderen. De tentoonstelling Pixel Pioneers in het Depot van Museum Boijmans Van Beuningen kijkt terug op die digitale revolutie en laat tegelijkertijd zien hoe kunstenaars haar al vroeg onderzochten, bekritiseerden en vormgaven.

Vaak reizen bezoekers rechtstreeks door naar de beroemde dorpen van Cinque Terre. Daarmee slaan ze een plek over waar de Italiaanse Rivièra nog alle tijd lijkt te hebben: Levanto, een elegante badplaats vol oude villa’s, levendige markten, wandelpaden en heerlijk Ligurisch eten.
.jpg)
Met het ouder worden verandert ons denkvermogen. We verwerken nieuwe informatie gemiddeld wat langzamer, terwijl onze woordenschat, kennis en expertise juist lang kunnen blijven groeien. Cognitieve veroudering is dan ook geen rechte weg naar beneden, maar een verschuiving in wat het brein goed kan.

Een langer verblijf onder de winterzon draait niet om zoveel mogelijk zien. Het begint juist wanneer de haast verdwijnt: aan de Rode Zee, tussen de duinen van Gran Canaria, in het vulkanische landschap van Lanzarote of aan de voet van de Teide op Tenerife.

Een liedje dat je terugbrengt naar een zomervakantie van lang geleden. De eerste maten van een symfonie waardoor je adem vanzelf rustiger wordt. Of dat onweerstaanbare gevoel om mee te zingen zodra een bekend refrein wordt ingezet. Muziek is overal, maar staat zelden alleen op de achtergrond. Ze raakt aan herinneringen, emoties, beweging en contact met anderen.

Van een succesvolle carrière in de reclamewereld naar wekenlang onvoorbereid alleen wandelen door Japan: schrijver en avonturier Tim Voors (1972) koos er bewust voor om uit zijn comfortzone te stappen en het avontuur aan te gaan. In zijn nieuwste boek De Cirkel neemt hij lezers mee op een persoonlijke reis door Japan, maar vooral op een ontdekkingstocht door zijn eigen gedachten, twijfels en zoektocht naar vrijheid. Wat begon als een bezoek aan een vriend in Tokio, groeide uit tot een heel andere reis. Zonder een woord Japans te spreken en zonder uitgebreide voorbereiding besloot hij alleen een eeuwenoude pelgrimsroute te gaan lopen. “Mijn boodschap? Gewoon gaan!”

De eerste keer alleen op reis. De eerste keer op een dansvloer zonder vaste partner. De eerste keer solliciteren na je pensioen, een datingsite openen of met kleinkinderen videobellen. We praten bij ouder worden vaak over alles wat voor het laatst gebeurt. Maar ook na je zestigste ligt het leven nog vol eerste keren.

De wereld van anti-aging vraagt voortdurend hoe je jong kunt blijven. Maar misschien is dat niet de interessantste vraag. Wie het leven alleen langs de meetlat van vroeger legt, kijkt achterom. Life design begint ergens anders: bij de vraag wat je met de tijd, ervaring en vrijheid van nu wilt creëren.

Met pensioen zijn kan bevrijdend voelen. Toch kan na verloop van tijd ook iets anders ontstaan: dagen die in elkaar overlopen, energie die moeilijker te voorspellen is en een week die voorbijgaat zonder duidelijke cadans. Een persoonlijk ritme kan dan houvast bieden, zonder dat het leven opnieuw een rooster wordt.

We investeren in beweging, voeding en een scherpe geest om gezond ouder te worden. Maar hoe vaak trainen we onze relaties? Harvard-professor Arthur Brooks laat zien dat geluk geen stemming is waarop we hoeven te wachten. Het is een richting die we kunnen kiezen — en verbinding is daarbij een van onze belangrijkste vaardigheden.

Een boodschappentas optillen, een zware deur openduwen of een stoel aanschuiven: we gebruiken onze spieren de hele dag. Met deze eenvoudige Workout Monday train je de duw- en trekbewegingen die je daarbij nodig hebt.

We hebben er bijna ongemerkt een nieuwe levensfase bij gekregen. William Bridges helpt begrijpen waarom die vrijheid soms zo onrustig voelt — en waarom een platform als Proudies voorziet in iets waarvoor de samenleving nog nauwelijks woorden, rituelen of instituties heeft.

Meer dan driekwart van de mensen die na de AOW-leeftijd blijven werken, ervaart daarbij zelf geen grote drempels. Toch gaat het invoeren van goed doorwerkbeleid bij werkgevers langzamer dan gehoopt. De eerste resultaten van een landelijk onderzoek laten zien waar het verschil wordt gemaakt: bij flexibiliteit, heldere afspraken en een persoonlijk gesprek.

In het Fries Museum ontvouwt zich dertig jaar kunstenaarschap van Robert Zandvliet. Zijn schilderijen bevinden zich ergens tussen landschap en abstractie, tussen herinnering en waarneming. Wie de tijd neemt, ontdekt hoe een weg, een waterkant of een pol riet kan veranderen in een bijna meditatieve ervaring.

Er zijn relaties die eindigen met een harde klap. Andere verdwijnen bijna ongemerkt. Niet doordat de liefde volledig weg is, maar doordat irritaties, routines en kleine teleurstellingen langzaam meer ruimte innemen dan nieuwsgierigheid naar elkaar. In The Invite, de nieuwe film van Olivia Wilde, wordt zo’n ingeslapen huwelijk gedurende één lange avond onder een vergrootglas gelegd.

Wat gebeurt er wanneer doodgewone douanemedewerkers plotseling een compleet nieuw leven moeten aannemen? In de Britse Netflix-serie Legends worden brave ambtenaren op pad gestuurd om de gevaarlijkste drugsbendes van het land te infiltreren. Het opmerkelijkste aan dit spannende verhaal: het is gebaseerd op ware gebeurtenissen.

De zomer lijkt het ideale seizoen om uit te rusten. Toch lig je tijdens warme, lichte nachten misschien langer wakker, slaap je onrustiger of word je veel te vroeg wakker. Dat ligt niet alleen aan de temperatuur. Ook daglicht, een veranderend ritme en gezellige zomeravonden hebben invloed op je nachtrust.

Sommige mensen worden sterker geraakt door zorgen, tegenslagen en onzekerheid dan anderen. Psychologen spreken in dat geval soms van een hoge negatieve affectiviteit. Dat is geen psychische stoornis en ook geen teken van zwakte. Het kan iemand wel kwetsbaarder maken voor langdurige stress, angst en depressieve klachten. Onderzoek laat zien dat regelmatig bewegen hier een krachtig tegenwicht aan kan bieden.
.jpg)
Wat houdt ons gelukkig en gezond wanneer we ouder worden? Een van de langstlopende onderzoeken naar het menselijk leven geeft een verrassend eenvoudig antwoord: niet ons inkomen, onze status of het aantal successen op ons cv, maar de mensen met wie we ons werkelijk verbonden voelen.

Graffiti op treinen, portretten van rapiconen, monumentale muurschilderingen, sculpturen, mode en bewegend beeld: in de tentoonstelling Hip Hop Is presenteert het Groninger Museum hiphop niet als muziekgenre, maar als een wereldwijde beeldtaal. Het resultaat is een energieke en gelaagde tentoonstelling over creativiteit, verzet, identiteit en de vrijheid om je eigen plek op te eisen.

“Niemand zou alleen moeten komen te staan op de momenten die ertoe doen in het leven.” Dat is de missie van Pien de Ruig, oprichter van Stamps. Wat begon als een manier om haar weg door ziekte en herstel vast te leggen tijdens haar derde kankerdiagnose, groeide uit tot een digitaal platform waarop inmiddels meer dan 80.000 mensen schrijven, delen, steun ontvangen en elkaar helpen.

De kust van Slovenië behoort tot de kortste van Europa. Toch ontvouwt zich tussen Italië en Kroatië een opmerkelijk compleet mediterraan landschap van Venetiaanse steden, beschermde kliffen, eeuwenoude zoutpannen en een keuken die steeds nadrukkelijker van zich laat horen.

Bij de naam Roald Dahl denken de meeste mensen meteen aan reusachtige perziken, chocoladefabrieken, slimme kinderen en buitengewoon onaangename volwassenen. Met boeken als Sjakie en de chocoladefabriek, Matilda, De GVR en De Griezels groeide Dahl uit tot een van de beroemdste en meest gelezen kinderboekenschrijvers ter wereld. Zijn verhalen zijn grappig, spannend en vaak heerlijk gemeen.

In het Mauritshuis gaat hedendaagse fotografie een indringend gesprek aan met Vermeer, Rembrandt en hun tijdgenoten. Voor Pentimenti maakte de Belgische fotograaf Stephan Vanfleteren zestien werken die niet in een aparte tentoonstellingszaal hangen, maar midden tussen de vaste collectie. Het resultaat laat je kijken, twijfelen en opnieuw beginnen.

Deze verrassende bewegingen zetten je spieren, zintuigen en zenuwstelsel tegelijkertijd aan het werk. Ze helpen je om soepeler te bewegen, sneller te reageren en steviger op je benen te staan.

Een boodschappenlijstje schrijven lijkt een eenvoudige handeling. Toch moet je brein daarvoor taal, geheugen, aandacht en beweging razendsnel op elkaar afstemmen. Nieuw onderzoek suggereert dat veranderingen in dit proces mogelijk aanwijzingen kunnen geven over cognitieve achteruitgang. Niet de netheid van de letters blijkt daarbij interessant, maar vooral wat er gebeurt terwijl je schrijft.

The Pitt en Hacks domineerden zoals verwacht de Emmy-nominaties. Toch werd de bekendmaking vooral interessant door wat daarna gebeurde: het onverwachte succes van Widow’s Bay en Pluribus, de volledige uitsluiting van Industry en het ontbreken van enkele vertrouwde favorieten.

Op een dag valt iets weg wat jarenlang vanzelfsprekend was. Niet alleen de wekker, de vergaderingen of de volle agenda. Ook de vraag waarop werk ongemerkt antwoord gaf: wie ben ik? Voor de een gebeurt dat abrupt, na een reorganisatie of een afscheid dat eerder komt dan verwacht. Voor de ander geleidelijk, wanneer vier werkdagen er drie worden, verantwoordelijkheden verschuiven en de laatste werkdag langzaam in zicht komt. Soms is er opluchting. Soms vrijheid. Maar onder die vrijheid kan ook een moeilijker gevoel ontstaan: als mijn werk stopt, wat blijft er dan van mij over?

We praten graag positief over ouder worden. Over vitaal blijven, actief meedoen, nieuwe vrijheid, levenslust, wijsheid en betekenis. Ook wij bij Proudies doen daaraan mee. En dat doen we bewust. We vinden het belangrijk om te laten zien dat ouder worden niet automatisch gelijkstaat aan achteruitgang, afhankelijkheid of verdwijnen uit het zicht. Ouderen zijn geen probleemgroep. Ze zijn mensen met ervaring, verlangens, humor, veerkracht, talenten en plannen.
.jpg)
Er is een vraag die we mensen boven de zestig veel te weinig stellen: waar ben je nog mee bezig? Niet: ben je al met pensioen? Niet: hoe gaat het met je gezondheid? Niet: geniet je een beetje van je rust? Maar: wat wil je nog leren? Waar verlang je naar? Wat schuurt er? Wat begint er opnieuw? Waar ben je nog lang niet klaar mee?

Met The Odyssey lijkt Christopher Nolan opnieuw een film te hebben gemaakt die niet alleen bekeken wil worden, maar ondergaan. Alles aan dit project schreeuwt schaal: de bijna drie uur durende speelduur, de massieve cast, het mythologische bronmateriaal, de nadruk op IMAX en het idee dat Nolan na Oppenheimer niet kleiner, maar juist groter is gaan denken. Officieel wordt de film gepresenteerd als een epische bewerking van Homers verhaal over Odysseus, die na de Trojaanse Oorlog probeert terug te keren naar Ithaka. De film verschijnt op 17 juli 2026 in de bioscoop.

Van dinsdag 17 tot en met zondag 22 november 2026 krijgt Amsterdam er een nieuw cultureel ritueel bij. In de Gashouder op het Westergas-terrein vindt dan de eerste editie plaats van Harmony: een reeks van tien muziekceremonies waarin hedendaagse klassieke muziek, ambient, elektronica, piano, stem en ruimtelijke beeldtaal samenvloeien. Niet als festival, niet als traditioneel concert en ook niet als show, maar als een geconcentreerde luisterervaring waarin de bezoeker wordt uitgenodigd om drie uur lang echt aanwezig te zijn.

We willen niet alleen ouder worden, maar vooral goed ouder worden. Met energie, zelfstandigheid, sociale contacten en genoeg plezier in de dag. En hoewel genen een rol spelen, laat internationale data steeds duidelijker zien dat onze omgeving óók meetelt: hoe makkelijk je kunt wandelen, hoe toegankelijk zorg is, wat normaal eten is, hoeveel stress een samenleving produceert en hoe vanzelfsprekend contact met anderen blijft.

Wie de krantenkoppen over kunstmatige intelligentie leest, kan gemakkelijk denken dat AI vooral banen laat verdwijnen. Computers schrijven teksten, maken beelden, beantwoorden klantvragen en helpen programmeurs met code. De conclusie lijkt dan snel getrokken: als machines meer doen, blijft er minder werk over voor mensen.

Reizen hoeft niet altijd sneller, verder of voller. Soms begint het mooiste avontuur juist wanneer je je tempo verlaagt. Een rugzak, goede schoenen, een paar vrije dagen en een pad dat je vanzelf meeneemt: langs ruige kusten, stille bergdorpen, wilde rivieren en oude pelgrimsroutes.

We worden ouder dan ooit. Dat is op zichzelf prachtig nieuws. Maar de grote vraag is niet alleen: hoeveel jaren krijgen we erbij? De vraag is vooral: hoe blijven die jaren van ons? Jaren waarin we kunnen blijven bewegen, leren, werken, liefhebben, reizen, zorgen, ontdekken en meedoen.

Pilates is overal. In hippe studio’s met pastelkleurige reformers, in online lessen vanaf de woonkamermat, in sportscholen, fysiopraktijken en op sociale media. Wie alleen de strakke filmpjes op Instagram ziet, zou kunnen denken dat Pilates een nieuwe wellnesshype is. Maar dat is nu juist het aardige: deze ‘nieuwe’ trend is ruim honderd jaar oud.

Over seks praten blijft voor veel mensen ongemakkelijk. Niet omdat het onderwerp onbelangrijk is, maar juist omdat het zo persoonlijk is. Wat je fijn vindt, wat je mist, waar je naar verlangt, waar je onzeker over bent: het raakt aan je lichaam, je zelfbeeld, je relaties en je levensfase.

Sommige tentoonstellingen bezoek je om kunst te bekijken. Andere tentoonstellingen trekken je een tijdperk binnen. Video Killed the Radio Star: The 1980s and their Cultural Echoes in Mudam Luxembourg doet precies dat. Van 12 juni tot en met 11 oktober 2026 staat het museum in het teken van de lange jaren tachtig: een periode van MTV, mode, macht, protest, televisiebeelden, globalisering en de allereerste contouren van onze huidige beeldcultuur.

Er zijn reizen waarbij het niet gaat om aankomen. Niet om kilometers maken, niet om records, niet om het afvinken van hoogtepunten. Sommige reizen vragen juist om vertraging. Om het geluid van banden op nat asfalt. Om een thermoskan thee naast een verlaten weg. Om een landschap dat niets van je wil, behalve dat je kijkt.

Er zijn bands die nostalgie oproepen. En er zijn bands die, tot verbazing en plezier van iedereen, nog altijd nieuwe hoofdstukken schrijven. The Rolling Stones behoren inmiddels duidelijk tot die tweede categorie. Op 10 juli verschijnt hun nieuwe studioalbum Foreign Tongues, de opvolger van Hackney Diamonds uit 2023. En alleen al dat feit voelt bijzonder: ruim zestig jaar na hun eerste optreden in Londen komen Mick Jagger, Keith Richards en Ronnie Wood nog steeds niet met een terugblik, maar met nieuw werk.

Bij Taylor Swift wordt zelfs een privégebeurtenis onmiddellijk publiek bezit. Haar huwelijk met Travis Kelce was nog nauwelijks voltrokken, of de wereld probeerde al te achterhalen wie erbij was, wat er werd gezegd en wat het betekende. Niet omdat een celebritybruiloft op zichzelf zo belangrijk is, maar omdat bij Swift elk nieuw hoofdstuk wordt gelezen alsof miljoenen mensen er zelf een regel in hebben staan. Daarin schuilt haar bijzondere macht. Taylor Swift is allang niet meer alleen een popster met hits en stadionconcerten. Ze is een fenomeen geworden waarin muziek, herinnering, ondernemerschap, romantiek en gemeenschapsgevoel samenkomen. Haar fans noemen zich Swifties, maar het woord “fan” lijkt bijna te klein voor wat er rondom haar is ontstaan. Wat maakt haar zo bijzonder? Waarom raakt zij zoveel mensen, ook ver buiten de wereld van popmuziek? En wat zegt haar ongekende populariteit eigenlijk over ons?

Wanneer de temperatuur stijgt, vraagt je lichaam om een andere aanpak. Bewegen blijft fijn en gezond, maar op warme dagen is het slim om je workout lichter, korter en koeler te maken. Zeker als je wat ouder bent, medicijnen gebruikt of een kwetsbare gezondheid hebt, is het belangrijk om goed naar je lichaam te luisteren.

Sommige films beginnen met een slimme intrige, maar blijken gaandeweg over iets veel groters te gaan. The Christophers, de nieuwe film van Steven Soderbergh, lijkt op het eerste gezicht een geestige kunstwereld-komedie over vervalsing, geld en familiebelangen. Maar onder die elegante laag schuilt een herkenbare vraag: wie bepaalt eigenlijk wat jouw leven, werk en nalatenschap waard zijn?

Er is veel aan de hand in de wereld. We zien oorlogen, mensen op de vlucht, klimaatproblemen, politieke spanningen, stijgende kosten, een overvloed aan nieuws en sociale media waarop meningen soms harder klinken dan ooit. Veel mensen voelen dat. Ook als het leven thuis rustig is, komt de onrust van de wereld dagelijks binnen via televisie, telefoon en krant.

In Porto, in de historische boekhandel Livraria Lello, is sinds 27 juni 2026 een bijzondere bibliotheek te vinden. Niet een bibliotheek met de nieuwste bestsellers of gladde koffietafelboeken, maar een permanente collectie van honderd boeken die ooit zijn verboden, gecensureerd, uit schoolbibliotheken zijn verwijderd of omstreden werden omdat ze ongemakkelijke vragen stellen. De naam: The Manifesto Library. Het initiatief komt van Dua Lipa’s culturele platform Service95 en de Service95 Book Club, in samenwerking met Livraria Lello.
.jpg)
Een nieuw boek zet de wereld van longevity op scherp. Want wat als sommige verhalen over de alleroudste mensen ter wereld niet gaan over uitzonderlijke genen, magische diëten of ijzeren discipline, maar over iets veel prozaïscher: slechte administratie?
.jpg)
Een positieve kijk op het leven is misschien meer dan alleen prettig voor het humeur. Nieuw onderzoek van de Harvard T.H. Chan School of Public Health wijst erop dat optimistische ouderen een lager risico hebben om dementie te ontwikkelen. De studie, gepubliceerd op 8 april 2026 in het Journal of the American Geriatrics Society, laat zien dat elke stijging van één standaarddeviatie in optimisme samenhing met een 15 procent lager risico op dementie.

Soms heb je een tentoonstelling die niet alleen iets laat zien, maar ook iets terugkaatst. Je kijkt naar een lichaam, naar spieren, organen, bloedvaten en zenuwen, en ongemerkt kijk je ook naar jezelf. Naar hoe je leeft. Hoe je beweegt. Hoe je ademt. Waar je spanning vasthoudt. En misschien zelfs: wat jou gelukkig maakt.

Aan de oevers van het Meer van Genève, tussen water, bergen en Belle Époque-hotels, vindt elke zomer een van de beroemdste muziekfestivals ter wereld plaats: het Montreux Jazz Festival. Wat in 1967 begon als een driedaags jazzfestival, opgericht door Claude Nobs, groeide uit tot een internationaal podium waar jazz, soul, rock, pop, funk, hiphop en elektronische muziek elkaar ontmoeten. Vandaag trekt het festival jaarlijks ongeveer 250.000 bezoekers en staat het bekend om zijn intieme sfeer, sterke akoestiek en legendarische optredens.

Wat je vandaag eet, kan morgen doorwerken in je stemming, concentratie en mogelijk zelfs in je risico op cognitieve achteruitgang. Dat is de kern van de ZOE-aflevering “Build a better brain” met professor Felice Jacka, pionier in de voedingspsychiatrie, en professor Tim Spector, bekend van zijn werk rond het microbioom. In de aflevering bespreken zij hoe voeding via de darmflora, ontsteking en stofwisseling invloed kan hebben op geheugen, stemming en dementierisico.

In de Kunsthal Rotterdam is met Helen Levitt een groot overzicht te zien van een fotograaf die de straat niet gebruikte als decor, maar als levend toneel. De tentoonstelling loopt van 30 mei tot en met 4 oktober 2026 in Hal 1 en brengt ruim 220 foto’s, een film en kleurendia’s samen, voor het eerst samengesteld uit Levitts volledige archief. Daarmee laat de Kunsthal meer dan vijftig jaar werk zien van een kunstenaar die tot de grote namen van de twintigste-eeuwse straatfotografie wordt gerekend.

“I set out to write a book about what to do to make a great work of art. Instead, it revealed itself to be a book on how to be.” Met deze zin vat Rick Rubin de kern van The Creative Act: A Way of Being samen. Het boek, verschenen bij Penguin Press op 17 januari 2023, is geen klassiek handboek over muziekproductie, songwriting of artistiek succes. Het is eerder een boek over de staat waarin creativiteit kan ontstaan. Rubin schrijft niet zozeer over technieken, maar over aanwezigheid, aandacht en de manier waarop een maker zich verhoudt tot de wereld. De uitgever omschrijft het boek als een werk dat de creatieve weg toegankelijk maakt voor iedereen, niet alleen voor professionele kunstenaars.

Soms gebeurt het zonder dat je het doorhebt. Je hoort de eerste akkoorden van een liedje en ineens verandert de kamer. Je schouders zakken, je mondhoek gaat omhoog, een herinnering komt voorbij of je krijgt zin om te bewegen. Muziek is geen luxe op de achtergrond; het is een directe lijn naar je gevoel.

Een kwast oppakken. Een instrument leren bespelen. Dansen, zingen, fotograferen, schrijven of zelfs een complex strategiespel spelen. Het voelt misschien als ontspanning, als hobby, als iets “voor erbij”. Maar nieuw neurowetenschappelijk onderzoek laat zien dat creatieve activiteiten mogelijk veel meer doen dan ons plezier geven: ze kunnen ons brein helpen jonger en veerkrachtiger te blijven.

Er zijn van die films die meteen iets wakker maken. Een herinnering aan vroeger, aan speelgoed dat tot leven leek te komen zodra je de kamer uit liep, aan kinderen die eindeloos konden spelen met een pop, een cowboy, een ruimteranger of een kartonnen doos. Toy Story 5 is zo’n film: herkenbaar voor kinderen van nu, maar minstens zo leuk voor grootouders die de magie van de eerste films nog kennen.

Een reis naar Göteborg voelt als ademhalen. Deze stad aan de Zweedse westkust heeft alles voor een ontspannen stedentrip: cultuur, goede koffie, eilandjes voor de deur en misschien wel de lekkerste vis van Zweden.

Er is iets zachts, bijna onmerkbaars verschoven in ons dagelijks leven. De avond waarop je vroeger met vrienden naar de bioscoop ging, wordt nu een avond op de bank. Het praatje bij de kassa is vervangen door zelfscan. Een verjaardag wordt soms een appje. En zelfs uitgaan - ooit het domein van jongeren - lijkt minder vanzelfsprekend dan vroeger. De Amerikaanse journalist Derek Thompson noemde dit in The Atlantic “the anti-social century”: een tijd waarin gekozen afzondering steeds normaler wordt, geholpen door digitale gemakzucht en minder vanzelfsprekende publieke ontmoetingsplekken.

Soms is een tentoonstelling meer dan een overzicht van een kunstenaarsleven. Soms is het een correctie. Dat geldt zeker voor Marisol in het Louisiana Museum of Modern Art, net ten noorden van Kopenhagen. Louisiana presenteerde met deze tentoonstelling de eerste grote Europese presentatie van de Venezolaans-Amerikaanse kunstenaar Marisol, een radicale, geestige en lange tijd onderschatte figuur binnen de Pop Art. De tentoonstelling werd mede geproduceerd door Louisiana en Kunsthaus Zürich, in samenwerking met het Buffalo AKG Art Museum, dat een belangrijke rol speelt in de herwaardering van haar oeuvre.

We praten vaak over ouder worden alsof het een eenrichtingsweg is. Alsof er met elk jaar automatisch iets verdwijnt: energie, lenigheid, nieuwsgierigheid, scherpte, mogelijkheden. Maar de Amerikaanse Harvard-psycholoog Ellen Langer stelt al decennialang een prikkelende vraag: wat gebeurt er als we minder vanzelfsprekend aannemen dat ouder worden gelijkstaat aan achteruitgang?

We kennen het allemaal. Je zit aan tafel met vrienden, kinderen, kleinkinderen of oude collega’s. Er wordt gelachen, iemand vertelt een verhaal, de wijn wordt bijgeschonken. En dan licht er ergens een scherm op. Eén blik. Heel even maar. Toch verandert er iets. De aandacht verschuift. Niet groots, niet dramatisch, maar subtiel. Alsof er ineens een extra gast aan tafel zit: klein, glanzend en behoorlijk aanwezig.

We praten vaak over ouder worden alsof het een tegenstander is. Iets wat we moeten vertragen, verbergen of bestrijden. We kennen de taal inmiddels: anti-aging, jong blijven, de tijd terugdraaien. Maar misschien ligt daar precies het probleem.

Sommige boeken lees je als een thriller, maar leg je neer met een ongemakkelijke vraag: waar kijk ik eigenlijk naar wanneer ik in een museum voor een beeld sta? Naar schoonheid, vakmanschap en eeuwenoude verbeelding, natuurlijk. Maar soms ook naar stilte. Naar een verdwenen altaar. Naar een sokkel die leeg achterbleef. Naar een land dat iets kwijtraakte wat nooit alleen van steen was.

Er was een tijd dat we vooral naar ons lichaam luisterden. We voelden of we moe waren, merkten dat we buiten adem raakten op de trap, zagen aan onze broekriem of de decembermaand iets te gezellig was geweest, en gingen naar de huisarts wanneer iets niet pluis voelde.

De film Late Fame, met Willem Dafoe en Greta Lee in de hoofdrollen, vertelt het verhaal van Ed Saxberger, een New Yorkse dichter die ooit een dichtbundel schreef, maar daarna vrijwel volledig in de vergetelheid raakte. Jarenlang leidt hij een onopvallend bestaan, ver weg van literaire roem of artistieke aandacht. Zijn leven verandert wanneer een groep jonge kunstenaars zijn oude werk ontdekt en hem plots ziet als een miskend genie. Volgens de officiële synopsis raakt Saxbergers vergeten poëzie opnieuw in de belangstelling bij een excentrieke groep jonge creatievelingen, waardoor zijn artistieke vuur weer wordt aangewakkerd.

Een stijve nek na het slapen. Polsen die protesteren na een middag tuinieren. Moeite om iets van de grond op te pakken zonder te zuchten. We herkennen het bijna allemaal. Vaak denken we: “Ach, dat hoort bij ouder worden.” Maar dat is maar de helft van het verhaal.

Bij de Proudies-redactie hebben we zo’n serie waar we niet alleen naar kijken, maar bijna mee mééleven. The Bear is er zo een. Vanaf de eerste afleveringen, waarin chef Carmy Berzatto terugkeert naar Chicago om de broodjeszaak van zijn overleden broer over te nemen, zat er iets in deze serie dat onder je huid kroop: de herrie van de keuken, de kwetsbaarheid achter bravoure, de liefde die vaak vermomd is als ruzie. Nu is er het vijfde en laatste seizoen — en dat voelt alsof we afscheid nemen van een plek waar we zelf ook even aan de pass hebben gestaan.

Technologie is overal. In je jaszak, op de keukentafel, aan de muur, in de auto, bij de huisarts, bij de bank. Ze helpt ons contact te houden, informatie te vinden, afspraken te maken en ons dagelijks leven te organiseren. Wat twintig jaar geleden nog futuristisch klonk, is nu vanzelfsprekend geworden.

Er zijn liedjes die zich niet gedragen als liedjes. Ze komen niet netjes binnen via het oor, maar via een andere ingang: de geur van een gang, het licht in een keuken, de jas van iemand die er niet meer is. Eén akkoord, en ineens staat de tijd niet achter ons maar naast ons.
.jpg)
We hebben het graag over gezond ouder worden. Over olijfolie, wandelen, slaap, krachttraining, groenten, supplementen en dat ene glas wijn waarover de meningen nogal verschillen. En ja: wat we eten, hoe we bewegen en hoe we voor ons lichaam zorgen, doet ertoe. Onderzoek naar olijfolie laat bijvoorbeeld zien dat het past binnen een voedingspatroon dat gunstig kan zijn voor hart en bloedvaten. Over alcohol zijn wetenschappers inmiddels veel voorzichtiger: een dagelijks nachtmutsje is geen bewezen recept voor gezondheid.

Er zijn steden die je langzaam verovert. Basel is er zo één. Op het eerste gezicht lijkt de Zwitserse stad ingetogen: keurige trams, historische gevels, de Rijn die met rustige zekerheid door het centrum stroomt. Maar wie in juni aankomt, voelt al snel dat er onder die kalme buitenkant iets bruist. Dan verandert Basel in het kloppende hart van de internationale kunstwereld, met Art Basel als grote magneet.

In Kunsthal KAdE in Amersfoort is deze zomer de tentoonstelling Mundo Mágico te zien. De titel betekent letterlijk “magische wereld”, maar wie de tentoonstelling bezoekt, stapt niet zomaar een fantasierijk decor binnen. Mundo Mágico gaat over een werkelijkheid die net iets verschuift: herkenbaar, maar nooit helemaal vast te pinnen. Landschap, identiteit, herinnering en mythologie lopen er in elkaar over en krijgen een persoonlijke, kritische en soms spirituele lading.

Sommige boeken vragen om een stoel bij het raam, een glas koud water binnen handbereik en een middag zonder afspraken. Niet omdat ze ingewikkeld zijn, maar omdat ze iets in je wakker maken. Deze zomer lezen we bij Proudies boeken die je makkelijk meeneemt, maar niet zomaar weglegt: scherpe romans, kleine meesterwerken en verhalen die licht genoeg zijn voor de tas, maar groot genoeg voor het hoofd.

Rouw is een van de meest gewone en meest ontregelende ervaringen in een mensenleven. Wie lang genoeg leeft, verliest. Een partner, een ouder, een broer of zus, een kind, een vriend, een geliefd huisdier, soms ook je gezondheid, een toekomstbeeld of een versie van jezelf. Toch voelt rouw, juist omdat het zo persoonlijk is, zelden “gewoon”. Het kan je lichaam uitputten, je geheugen vertroebelen, je sociale leven veranderen en je dagelijkse ritme overhoophalen.

Er zijn films die zich aandienen als een verhaal, en er zijn films die zich gedragen als een herinnering. Blue Heron, het speelfilmdebuut van de Canadees-Hongaarse filmmaker Sophy Romvari, behoort nadrukkelijk tot die tweede categorie. De film ontvouwt zich niet als een reeks grote gebeurtenissen, maar als een verzameling indrukken: zonlicht op een kinderarm, een stem in een andere kamer, een blik van een ouder die te lang blijft hangen, een stilte die een kind nog niet kan plaatsen.

Er was een tijd waarin een huwelijk vooral iets was dat je volhield. Ook als de liefde dunner werd. Ook als er nauwelijks nog echt gesprek was. Ook als twee mensen vooral nog samenwoonden als goede huisgenoten, mede-opvoeders of beheerders van hetzelfde huishouden. Zeker voor oudere generaties gold lang: je blijft bij elkaar. Voor de kinderen, voor de familie, voor de financiën, voor de buitenwereld.

Stel je Wenen voor rond 1900. Geen rustige stad van koffiehuizen en klassieke muziek alleen, maar een bruisende, nerveuze metropool vol nieuwe ideeën. Sigmund Freud schrijft over het onderbewuste. Architecten willen af van ouderwetse pracht en praal. Kunstenaars breken met academische regels. Vrouwen beginnen zich af te vragen waarom hun lichaam letterlijk opgesloten moet zitten in korsetten. En midden in die wereld ontstaat een radicale gedachte: mode is niet alleen kleding, mode is identiteit.

Van 11 april tot en met 30 augustus 2026 presenteert het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen de tentoonstelling Zingend rood. Topstukken van Ensor, Wouters en Schmalzigaug. De expo brengt drie grote namen uit de Belgische moderne kunst samen: James Ensor, Rik Wouters en Jules Schmalzigaug. Centraal staat niet het onderwerp van hun schilderijen, maar de kracht van kleur zelf. In deze tentoonstelling bepaalt kleur het tempo, de sfeer en de emotie.

Liefde later in het leven wordt vaak onderschat. Alsof verliefdheid vooral bij jonge mensen hoort. Alsof romantiek na je vijftigste, zestigste of zeventigste een toegift is. Iets liefs, maar niet meer groots.

Er komt een moment waarop je lichaam iets vaker om aandacht vraagt. De trap voelt anders. Je huid verandert. Je slaapt misschien lichter. Je herstelt trager na een drukke dag. Waar je vroeger moeiteloos doorrende, vraagt je lijf nu soms: mag het een beetje zachter?

“Dit is zo onwerkelijk voor mij,” zegt Saara El-Arifi, schrijfster van het boek Cleopatra. “Ik zit op een terras in Amsterdam om te praten over mijn boek en Cleopatra. Dit is echt crazy voor me, ik heb zoveel geluk!” Cleopatra was vanaf jongs af aan een historisch figuur die haar fascineerde en waarmee ze zich later in haar leven kon identificeren toen ze zelf op zoek was naar haar identiteit: “De eerste versie [van het boek] schreef ik in ongeveer een maand,” zegt ze, nog altijd een beetje verbaasd over zichzelf. “Het voelde alsof ik bezeten was. Alsof ik precies wist wie zij was.”

Athene is geen stad die zich meteen van haar mooiste kant laat zien. Ze is stoffig, luidruchtig en soms schaamteloos rommelig. Brommers schieten door smalle straten, marmeren stoepen glanzen verraderlijk in de zon en achter neoklassieke gevels wachten verlaten kamers op een nieuw leven. Maar wie iets langer kijkt, ontdekt een stad die voortdurend van gedaante verandert.

Geen halters, apparaten of sportschoolabonnement? Geen probleem. Met deze eenvoudige, statische oefeningen train je thuis je hele lichaam: op je eigen niveau.

Wat doe je wanneer je beste vriend, met wie je al tientallen jaren lief en leed deelt, verliefd wordt op je 26-jarige dochter? In de Britse Disney+-serie Alice and Steve verandert een hechte vriendschap in een genadeloze strijd. Nicola Walker schittert als een moeder die zich verraden, vernederd en buitenspel gezet voelt. Maar onder alle scherpe humor schuilt een ingewikkelde vraag: van wie is de woede van een moeder eigenlijk — en wanneer wordt liefde een excuus voor verraad?

Een goedkoop diabetesmedicijn groeide uit tot een favoriet van de internationale longevitybeweging. Maar nieuw Amerikaans onderzoek laat zien dat metformine de stapeling van ouderdomsziekten niet aantoonbaar voorkomt. Een intensieve leefstijlaanpak deed dat wél. Volgens verouderingsonderzoeker Andrea Maier moeten we daarbij niet alleen kijken naar hoeveel jaren we leven, maar vooral naar hoeveel daarvan we gezond en zelfstandig doorbrengen.

Avontuur en werk lijken op het eerste gezicht twee verschillende werelden. Werk draait om verantwoordelijkheid, continuïteit en resultaten. Avontuur roept juist beelden op van vrijheid, onzekerheid en het loslaten van de dagelijkse orde. Toch brengt hoogleraar Lynda Gratton die twee in haar artikel Adventure is a serious career move nadrukkelijk met elkaar in verband. Haar centrale gedachte is dat avontuur geen ontsnapping uit het werkende leven hoeft te zijn, maar juist een voorwaarde kan worden om dat leven op de lange termijn zinvol en beweeglijk te houden.

Soms zegt één zin meer dan een heel boek. De legendarische jazztrompettist Miles Davis wist als geen ander hoe lang het kan duren voordat je een eigen geluid vindt. Niet het geluid waarvan anderen zeggen dat het mooi, verstandig of succesvol is, maar een geluid dat werkelijk bij jou hoort.

Een besneeuwd bos waarin ieder geluid lijkt te zijn verdwenen. Zonlicht dat blauwe en paarse schaduwen over het witte landschap werpt. Een rots, een rij jonge dennen of een eenvoudig huisje aan de rand van een bevroren meer. Bij de Finse schilder Pekka Halonen is de natuur nooit alleen maar een decor. Zij ademt, verandert en vertelt iets over de mens die ernaar kijkt.

Je hoeft niet naar de Grand Canyon, een exotisch land of een beroemd concertgebouw om verwondering te ervaren. Een bijzondere wolkenlucht, het gezang van een merel of een onverwacht gebaar van vriendelijkheid kan al genoeg zijn. Steeds meer onderzoek suggereert dat zulke momenten niet alleen mooi zijn, maar ook iets kunnen betekenen voor ons mentale en lichamelijke welzijn.

Veertien Amerikanen spraken met The New York Times over ouder worden, werk, geld, technologie en jongere generaties. Hun antwoorden laten een levensfase zien die vrijer en lichter kan voelen dan verwacht, maar waarin financiële onzekerheid en de angst om buitenspel te worden gezet nooit ver weg zijn.