
Pensioen is geen einde. Het is een leeg vel.
Er is een moment, vaak pas weken of maanden na de laatste werkdag, waarop het echt indaalt. Niet tijdens het afscheid met bloemen. Niet bij het inleveren van je pasje. Maar op een doordeweekse ochtend, ergens rond half tien, wanneer je merkt dat niemand iets van je nodig heeft. Geen vergadering. Geen deadline. Geen vanzelfsprekende rol.



























