





Je slaat een tweedehandsboek open en vindt voorin een naam die niet van de schrijver is. Eromheen staan sierlijke letters, een vogel of een wapenschild. Zo’n ex libris markeert een eigenaar. Het kan ook het begin zijn van een tweede verhaal, over de mensen bij wie het boek eerder in de kast stond.

Je knie doet pijn bij het opstaan. Je gaat voorzichtiger lopen en laat een wandeling steeds vaker schieten. Als je artrose hebt, is die reactie begrijpelijk. Toch kan passende beweging helpen om minder last te hebben. Een groot overzicht van onderzoek laat zien wat je daarvan mag verwachten. Het woord slijtage vertelt niet alles Artrose wordt vaak slijtage genoemd. Dat woord doet denken aan een onderdeel dat bij ieder gebruik verder afslijt. Het is een onvolledig beeld. Het St. Antonius Ziekenhuis beschrijft artrose als een aandoening van het hele gewricht. Behalve het kraakbeen kunnen ook het bot en ontstekingsprocessen een rol spelen. Daarom is ontzien niet automatisch de beste langetermijnaanpak. Thuisarts adviseert bij knieartrose te blijven bewegen en waar nodig oefentherapie te gebruiken. Dat laat de artrose niet verdwijnen, maar kan helpen bij het bewegen en bij de klachten. Het doel hoeft geen sportprestatie te zijn. Je wilt bijvoorbeeld weer gemakkelijker naar de winkel, de trap gebruiken of uit een stoel opstaan. Zo’n concrete wens maakt een gesprek over behandeling vaak duidelijker dan het algemene voornemen fitter te worden. Wat 139 onderzoeken laten zien Een Cochrane-overzicht uit december 2024 bundelde 139 gerandomiseerde onderzoeken met 12.468 deelnemers. Het ging om oefeningen op het land, bij volwassenen met knieartrose. De onderzoekers vergeleken bewegen onder meer met gebruikelijke zorg, geen behandeling of beperkte voorlichting. Direct na de oefenprogramma’s was de pijn in die vergelijking gemiddeld ongeveer 13 punten lager op een schaal van 0 tot 100. Het lichamelijk functioneren verbeterde gemiddeld ongeveer 12,5 punten. De zekerheid van het bewijs was laag tot matig. Veel onderzoeken waren klein; deelnemers wisten meestal welke behandeling ze kregen. De auteurs vonden bovendien onzeker of de gemiddelde verschillen groot genoeg waren om voor patiënten duidelijk merkbaar te zijn. Bijwerkingen werden ook gemeld en konden in sommige vergelijkingen vaker voorkomen. De uitkomsten geven dus reden om oefentherapie serieus te nemen, met begeleiding en realistische verwachtingen. Ze beloven geen pijnvrije knie. Een begin dat bij jouw knie past Volgens Thuisarts zijn wandelen, fietsen en zwemmen mogelijke vormen van beweging. Begin rustig als je weinig gewend bent. Een korte periode kan een bruikbaarder begin zijn dan meteen een lange tocht. Een fysiotherapeut of oefentherapeut kan helpen als zelfstandig oefenen moeilijk is of te veel pijn geeft. Wat extra pijn of stijfheid wanneer je meer gaat bewegen, betekent volgens Thuisarts niet automatisch dat de artrose erger wordt. Bij veel meer pijn heb je waarschijnlijk te veel gedaan en is een rustiger opbouw nodig. Vraag bij twijfel advies over jouw situatie. Maak die begeleiding praktisch. Vertel wanneer de knie opspeelt, welke activiteit je mist en wat je al hebt geprobeerd. Vraag ook wat je op een mindere dag kunt aanpassen. Dan bestaat het plan uit meer dan een reeks oefeningen op papier. Kijk naar het dagelijkse verschil Een pijncijfer is nuttig, maar je leven vindt niet plaats op een schaal van nul tot honderd. Schrijf voor jezelf op welke gewone handeling nu lastig is. Kun je de wandeling naar een vriend weer maken? Lukt boodschappen doen met minder onderbrekingen? Zulke vragen helpen om met je behandelaar te bespreken wat er verandert. Spreek ook af wanneer je de aanpak evalueert. Blijvende of toenemende klachten verdienen een nieuw gesprek. Je hoeft niet eindeloos dezelfde oefeningen te herhalen omdat ze op papier zouden moeten werken. Krijg je plotseling een heel andere of hevige knieklacht, laat die beoordelen in plaats van haar vanzelf aan de bekende artrose toe te schrijven. De winst kan klein beginnen: de route naar buiten voelt weer als een mogelijkheid. Praktisch en verder lezen Bij knieklachten kan de huisarts beoordelen wat er speelt. Bespreek bij vastgestelde artrose welke vorm van bewegen en welke begeleiding passen. De informatie en filmpjes van Thuisarts helpen je het gesprek en de uitvoering voor te bereiden. Cochrane-overzicht over oefentherapie bij knieartrose Thuisarts over knieartrose, bewegen en oefeningen St. Antonius Ziekenhuis over artrose als gewrichtsaandoening

De Doubs maakt een grote lus om het oude centrum van Besançon. Hoog daarboven ligt de citadel; beneden vind je een renaissancepaleis met een museum over tijd. Voor een paar dagen Frankrijk is dat een prettig vertrekpunt: wandelen langs het water, kijken naar vakmanschap en één flinke klim als het weer meewerkt.
.jpg)
Een uitnodiging voor een borrel blijft liggen. Voor een middag met een goede vriend maak je wel meteen ruimte. Is je wereld kleiner geworden, of kies je nauwkeuriger waar je wilt zijn? Anders kijken naar ouder worden begint soms bij de betekenis die je aan zo’n keuze geeft.

Een walvis op het strand is een dier dat niet meer op zijn plaats is. Je ziet zijn omvang, maar ook hoe kwetsbaar hij buiten het water wordt. Voor fotograaf en filmmaker Karlijn van Diepen begon daar een onderzoek dat nu te zien is in het Natuurhistorisch Museum Rotterdam.

Elsa verliest haar moeder en blijft doorwerken. Elders zit een filmmaker aan een scenario waarin haar leven vorm krijgt. In Amarga Navidad brengt Pedro Almodóvar twee makers bij elkaar. De vraag die boven hun werk hangt is ongemakkelijk: van wie is een verhaal als er ook het leven van anderen in zit?

Een walvis op het strand is een dier dat niet meer op zijn plaats is. Je ziet zijn omvang, maar ook hoe kwetsbaar hij buiten het water wordt. Voor fotograaf en filmmaker Karlijn van Diepen begon daar een onderzoek dat nu te zien is in het Natuurhistorisch Museum Rotterdam.

Elsa verliest haar moeder en blijft doorwerken. Elders zit een filmmaker aan een scenario waarin haar leven vorm krijgt. In Amarga Navidad brengt Pedro Almodóvar twee makers bij elkaar. De vraag die boven hun werk hangt is ongemakkelijk: van wie is een verhaal als er ook het leven van anderen in zit?

Ik heb mooie jeugdherinneringen aan mijn opa die een groothandel in leer en twee schoenenwinkels in Rotterdam had. Hij had zijn kantoor bij zijn woonhuis en de kelder waar al dat leer lag opgestapeld was zo groot dat ik erin kon rolschaatsen. Ik mocht ooit als jong meisje mee naar een schoenenfabriek in Waalwijk, vandaar dat ik eens na al die jaren een kijkje ging nemen in deze Noord-Brabantse stad.

Er bestaat een soort boek dat je ’s avonds pakt als de dag wat veel was. Het speelt zich af in een klein café met een handvol stoelen, in een tweedehandsboekwinkel in een zijstraat of in een buurtbibliotheek waar iemand je precies het boek meegeeft waar je niet om had gevraagd. Er gebeurt weinig. Iemand drinkt koffie, iemand praat over een vader die er niet meer is, iemand besluit één klein ding anders te doen.