



Gent bezit het zeldzame talent om tegelijk monumentaal en losjes te voelen. Langs de Leie staan gevels waarvoor je vanzelf langzamer gaat lopen, terwijl studenten, fietsers en volle terrassen voorkomen dat de stad een openluchtmuseum wordt.

Mantelzorg begint zelden met een officieel besluit. Je rijdt een keer mee naar het ziekenhuis, regelt de boodschappen of neemt de administratie over. Langzaam komen er taken bij. Voor je het weet, is helpen geen onderdeel van de week meer, maar de week zelf. Een nieuwe studie van University College London laat zien dat dit verschil ertoe doet. Lichte zorgtaken hingen bij mensen van vijftig jaar en ouder samen met een iets langzamere cognitieve achteruitgang. Bij zeer intensieve mantelzorg zagen de onderzoekers juist het omgekeerde.

Na je pensioen krijg je veel vragen. Of je al gewend bent aan de vrije tijd. Wat je plannen zijn. Of je niet in een gat valt. Misschien wil je daar helemaal niet over praten. Misschien wil je gewoon weten waarom die oude radio het niet meer doet of wie er nog koffie neemt. Precies op dat idee is de Men’s Shed gebouwd. Geen schuurtje achter één huis, maar een gedeelde werkplaats waar mannen aan eigen en gezamenlijke projecten werken. Er wordt getimmerd, gerepareerd en gelast. Er is gereedschap, koffie en meestal iemand die nét iets beter weet hoe het moet.

Waarom ik nog nooit eerder in dit museum ben geweest, is mij eigenlijk een raadsel. Tijdens mijn bezoeken aan het Boymans Van Beuningen museum, de Kunsthal en het Depot keek ik altijd met bewondering naar de prachtige, hypermoderne vrijstaande witte villa in dit Museumkwartier. Inmiddels weet ik dat ik er meer dan goed aan heb gedaan om een tijdslot te reserveren voor een bezoek aan dit bijzondere museum. Bij de entree staan slofjes klaar die je over je schoenen moet aantrekken voordat je naar binnen mag, en dat is geen wonder want ze zijn erg zuinig op de vloerbedekking. Maar eerst een stukje over de geschiedenis van Huis Sonneveld.

September heeft een prettig soort ernst. De avonden worden eerder donker, maar de winter is nog ver weg. Het is precies het moment voor een boek dat je aandacht vraagt zonder je agenda over te nemen. Deze vijf nieuwe titels doen dat ieder op hun eigen manier.

Een museumkaartje is geen medicijn. Toch wijst een nieuwe studie van University College London op iets intrigerends: volwassenen die vaker met kunst en cultuur bezig zijn, vertonen in sommige metingen een iets trager tempo van biologische veroudering. Dat klinkt als een heerlijk gezondheidsadvies. Voordat je de sportschoenen opbergt en naar het Concertgebouw vertrekt, is het goed om te kijken wat de onderzoekers precies hebben gemeten.

September heeft een prettig soort ernst. De avonden worden eerder donker, maar de winter is nog ver weg. Het is precies het moment voor een boek dat je aandacht vraagt zonder je agenda over te nemen. Deze vijf nieuwe titels doen dat ieder op hun eigen manier.

Een museumkaartje is geen medicijn. Toch wijst een nieuwe studie van University College London op iets intrigerends: volwassenen die vaker met kunst en cultuur bezig zijn, vertonen in sommige metingen een iets trager tempo van biologische veroudering. Dat klinkt als een heerlijk gezondheidsadvies. Voordat je de sportschoenen opbergt en naar het Concertgebouw vertrekt, is het goed om te kijken wat de onderzoekers precies hebben gemeten.

De culturele agenda van september is royaal. Dat betekent niet dat je alles hoeft te zien. Deze vier uitstapjes zijn de moeite waard en laten zich ook goed combineren met een lunch, een stadswandeling of een nachtje weg.

Dit najaar krijgt Kopenhagen er een goede reden voor een lang weekend bij. Net buiten de stad opent de eerste grote Europese museumtentoonstelling van Remedios Varo. Haar raadselachtige schilderijen passen wonderwel bij drie dagen van zeelicht, mooie kamers en nergens haast voor hebben.