





Soms gebeurt het zonder dat je het doorhebt. Je hoort de eerste akkoorden van een liedje en ineens verandert de kamer. Je schouders zakken, je mondhoek gaat omhoog, een herinnering komt voorbij of je krijgt zin om te bewegen. Muziek is geen luxe op de achtergrond; het is een directe lijn naar je gevoel.

Er zijn van die films die meteen iets wakker maken. Een herinnering aan vroeger, aan speelgoed dat tot leven leek te komen zodra je de kamer uit liep, aan kinderen die eindeloos konden spelen met een pop, een cowboy, een ruimteranger of een kartonnen doos. Toy Story 5 is zo’n film: herkenbaar voor kinderen van nu, maar minstens zo leuk voor grootouders die de magie van de eerste films nog kennen.

Het markante Rijksmuseum Twenthe is gebouwd en gefinancierd uit de nalatenschap van de vermogende Twentse textielfabrikant Jan Bernard van Heek (1863-1923). Zijn weduwe, de Amerikaanse Edwina van Heek-Burr, schonk in februari 1926 een groot bedrag en zijn privékunstcollectie aan de Nederlandse Staat. Hiermee vervulde zij zijn droom om een eigen museum te bezitten. Van Heek had een voorliefde voor middeleeuwse kunst. Een groot deel van zijn collectie, zoals een drieluik uit ca. 1520, is nog steeds te zien in het museum. De architecten waren Anton Karel Beudt (1885-1934) en Karel Joan Muller (1857-1942), beiden ontwierpen in die tijd voornamelijk gebouwen in Twente. Pas in 1930 werd het museum officieel geopend. Het gebouw liep in 2000 tijdens de vuurwerkramp aanzienlijke schade op, maar de collectie is gelukkig gespaard gebleven.

Een reis naar Göteborg voelt als ademhalen. Niet groots en luid, maar ruim, vriendelijk en vol frisse zeelucht. Deze stad aan de Zweedse westkust heeft alles voor een ontspannen stedentrip: cultuur, goede koffie, eilandjes voor de deur en misschien wel de lekkerste vis van Zweden.

Er is iets zachts, bijna onmerkbaars verschoven in ons dagelijks leven. De avond waarop je vroeger met vrienden naar de bioscoop ging, wordt nu een avond op de bank. Het praatje bij de kassa is vervangen door zelfscan. Een verjaardag wordt soms een appje. En zelfs uitgaan - ooit het domein van jongeren - lijkt minder vanzelfsprekend dan vroeger. De Amerikaanse journalist Derek Thompson noemde dit in The Atlantic “the anti-social century”: een tijd waarin gekozen afzondering steeds normaler wordt, geholpen door digitale gemakzucht en minder vanzelfsprekende publieke ontmoetingsplekken.

Soms is een tentoonstelling meer dan een overzicht van een kunstenaarsleven. Soms is het een correctie. Dat geldt zeker voor Marisol in het Louisiana Museum of Modern Art, net ten noorden van Kopenhagen. Louisiana presenteerde met deze tentoonstelling de eerste grote Europese presentatie van de Venezolaans-Amerikaanse kunstenaar Marisol, een radicale, geestige en lange tijd onderschatte figuur binnen de Pop Art. De tentoonstelling werd mede geproduceerd door Louisiana en Kunsthaus Zürich, in samenwerking met het Buffalo AKG Art Museum, dat een belangrijke rol speelt in de herwaardering van haar oeuvre.

Er is iets zachts, bijna onmerkbaars verschoven in ons dagelijks leven. De avond waarop je vroeger met vrienden naar de bioscoop ging, wordt nu een avond op de bank. Het praatje bij de kassa is vervangen door zelfscan. Een verjaardag wordt soms een appje. En zelfs uitgaan - ooit het domein van jongeren - lijkt minder vanzelfsprekend dan vroeger. De Amerikaanse journalist Derek Thompson noemde dit in The Atlantic “the anti-social century”: een tijd waarin gekozen afzondering steeds normaler wordt, geholpen door digitale gemakzucht en minder vanzelfsprekende publieke ontmoetingsplekken.

Soms is een tentoonstelling meer dan een overzicht van een kunstenaarsleven. Soms is het een correctie. Dat geldt zeker voor Marisol in het Louisiana Museum of Modern Art, net ten noorden van Kopenhagen. Louisiana presenteerde met deze tentoonstelling de eerste grote Europese presentatie van de Venezolaans-Amerikaanse kunstenaar Marisol, een radicale, geestige en lange tijd onderschatte figuur binnen de Pop Art. De tentoonstelling werd mede geproduceerd door Louisiana en Kunsthaus Zürich, in samenwerking met het Buffalo AKG Art Museum, dat een belangrijke rol speelt in de herwaardering van haar oeuvre.

We praten vaak over ouder worden alsof het een eenrichtingsweg is. Alsof er met elk jaar automatisch iets verdwijnt: energie, lenigheid, nieuwsgierigheid, scherpte, mogelijkheden. Maar de Amerikaanse Harvard-psycholoog Ellen Langer stelt al decennialang een prikkelende vraag: wat gebeurt er als we minder vanzelfsprekend aannemen dat ouder worden gelijkstaat aan achteruitgang?

We kennen het allemaal. Je zit aan tafel met vrienden, kinderen, kleinkinderen of oude collega’s. Er wordt gelachen, iemand vertelt een verhaal, de wijn wordt bijgeschonken. En dan licht er ergens een scherm op. Eén blik. Heel even maar. Toch verandert er iets. De aandacht verschuift. Niet groots, niet dramatisch, maar subtiel. Alsof er ineens een extra gast aan tafel zit: klein, glanzend en behoorlijk aanwezig.