





In vervolg op mijn vorige column hier dan het verhaal van onze huwelijksreis ter viering van die vijftig huwelijksjaren. Het klinkt wat dramatisch: we gingen dus niet naar de droomaccommodatie met zand op de vloer, een zwembad en uitzicht op de Dolomieten, maar we vluchtten, zoals ik dat wat overdreven noemde.

We kennen de klassieke adviezen voor een langer leven: eet gezond, beweeg voldoende, slaap goed, rook niet en houd je bloeddruk in de gaten. Maar nieuw onderzoek wijst op een factor die vaak zachter klinkt, maar biologisch misschien net zo hard meetelt: een leven lang verbonden blijven met anderen.

In 2026 staat Antwerpen opnieuw in het centrum van de internationale modewereld. Het MoMu – ModeMuseum Antwerpen wijdt van 28 maart 2026 tot en met 17 januari 2027 een grote tentoonstelling aan De Antwerpse Zes, de zes ontwerpers die veertig jaar geleden mee bepaalden hoe de wereld naar Belgische mode zou kijken. Het gaat om Dirk Bikkembergs, Ann Demeulemeester, Walter Van Beirendonck, Dries Van Noten, Dirk Van Saene en Marina Yee. Volgens MoMu is dit de eerste grote officiële tentoonstelling die volledig aan deze zes ontwerpers samen is gewijd.

Gezond ouder worden gaat niet alleen over jaren toevoegen aan je leven, maar vooral over leven toevoegen aan je jaren. Kun je blijven wandelen, reizen, traplopen, koken, lachen met vrienden, goed slapen en helder blijven denken? Steeds meer onderzoek laat zien dat voeding hierin een grote rol speelt. Niet als wondermiddel, maar als dagelijkse basis die ontsteking, bloedsuiker, bloeddruk, hartgezondheid, spierbehoud en mogelijk zelfs biologische veroudering beïnvloedt.

Er is een bepaald soort internetbeeld dat zich voordoet als rust. Een vrouw in linnen jurk. Zuurdesembrood op een houten aanrecht. Kinderen met blote voeten in hoog gras. Een man die nergens afwast, maar wel ergens in de verte morele orde vertegenwoordigt. De zon valt altijd precies goed. De keuken is nooit vies. De moeder is nooit uitgeput, hooguit sereen moe. Dit is de wereld van de tradwife: de “traditionele vrouw” die huiselijkheid, moederschap, onderwerping aan de echtgenoot en vaak ook christelijke waarden presenteert als een terugkeer naar iets puurs.

Als enige Nederlander opgeleid tot profiler bij de FBI, weet Carlo Schippers als geen ander hoe je in het hoofd van een misdadiger kijkt. Hij vertaalde deze Amerikaanse technieken naar de Nederlandse praktijk en hielp zo vele complexe zaken op te lossen. Inmiddels heeft Carlo de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, maar van rustig aan doen is geen sprake: vanuit Canada blijft hij actief met lezingen geven en onlangs is er zelfs zijn boek Denken als de dader verschenen. Hierin neemt hij de lezer mee achter de schermen van de recherche en vertelt hij openhartig over zijn confrontaties met het kwaad. Wat motiveert iemand om bijna een halve eeuw lang in de schaduwen van de samenleving te werken? Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Tijd voor een interview!

Er is een bepaald soort internetbeeld dat zich voordoet als rust. Een vrouw in linnen jurk. Zuurdesembrood op een houten aanrecht. Kinderen met blote voeten in hoog gras. Een man die nergens afwast, maar wel ergens in de verte morele orde vertegenwoordigt. De zon valt altijd precies goed. De keuken is nooit vies. De moeder is nooit uitgeput, hooguit sereen moe. Dit is de wereld van de tradwife: de “traditionele vrouw” die huiselijkheid, moederschap, onderwerping aan de echtgenoot en vaak ook christelijke waarden presenteert als een terugkeer naar iets puurs.

Als enige Nederlander opgeleid tot profiler bij de FBI, weet Carlo Schippers als geen ander hoe je in het hoofd van een misdadiger kijkt. Hij vertaalde deze Amerikaanse technieken naar de Nederlandse praktijk en hielp zo vele complexe zaken op te lossen. Inmiddels heeft Carlo de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, maar van rustig aan doen is geen sprake: vanuit Canada blijft hij actief met lezingen geven en onlangs is er zelfs zijn boek Denken als de dader verschenen. Hierin neemt hij de lezer mee achter de schermen van de recherche en vertelt hij openhartig over zijn confrontaties met het kwaad. Wat motiveert iemand om bijna een halve eeuw lang in de schaduwen van de samenleving te werken? Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Tijd voor een interview!

We horen het vaak: leef in het nu. Geniet van het moment. Wees aanwezig bij wat er is. En toch weten we óók hoe belangrijk het is om ergens naar uit te kijken. Een reisje. Een lunch met een vriendin. Een nieuw project. De lente. Een kleinkind dat langskomt. Of simpelweg: morgen weer een wandeling maken in de zon.

Wie het Groninger Museum binnenstapt voor Nieuw licht – De Ploeg, kijkt niet alleen naar schilderijen. Je stapt een wereld binnen van jonge kunstenaars die ruim honderd jaar geleden vonden dat het anders moest. Frisser, vrijer, feller. De tentoonstelling is tot en met 31 december 2028 te zien en vormt een geheel vernieuwde presentatie van werken uit de eigen collectie van het Groninger Museum.