




Waarschijnlijk ken je zijn moeder. Althans, haar portret: kaarsrecht op een stoel, in profiel, tegen een bijna lege grijze wand. Het is een van de bekendste schilderijen van de negentiende eeuw. De maker, James McNeill Whistler, is in Nederland veel minder bekend.

In Peter Hujar’s Day vertellen twee mensen elkaar wat er gisteren gebeurde. Simpel en klein, maar juist daardoor zie je hoe een leven schuilgaat in telefoontjes, geldzorgen, vriendschap en wat iemand voor het avondeten haalt.

We doen vaak alsof talent zich vroeg moet bewijzen. Maar sommige mensen hebben tijd nodig om te ontdekken wat ze te zeggen hebben. Dat is geen achterstand. Het kan juist je kracht zijn.

Je kent misschien het zwembad waarin bezoekers onder water lijken te lopen. Of de stalen gangen van Richard Serra, die je blik en evenwicht op de proef stellen. In tien jaar tijd heeft Museum Voorlinden een aantal kunstwerken bijna onlosmakelijk met zichzelf verbonden.

Sommige afweercellen in je brein zijn er al voor je geboorte. Wetenschappers dachten lange tijd dat deze cellen, microglia genoemd, je hele leven in het brein bleven wonen. Nieuw onderzoek in het tijdschrift Science zet daar vraagtekens bij.

Aan de manier waarop iemand loopt, kun je verrassend veel zien. Niet alleen hoe sterk de benen zijn, maar ook hoe goed het evenwicht, het hart en de hersenen samenwerken. Nieuw onderzoek laat zien dat mensen die op zeer hoge leeftijd nog opvallend vlot lopen, gemiddeld ook cognitief sterker blijven. De onderzoekers noemen hen ‘super movers’.

Sommige afweercellen in je brein zijn er al voor je geboorte. Wetenschappers dachten lange tijd dat deze cellen, microglia genoemd, je hele leven in het brein bleven wonen. Nieuw onderzoek in het tijdschrift Science zet daar vraagtekens bij.

Aan de manier waarop iemand loopt, kun je verrassend veel zien. Niet alleen hoe sterk de benen zijn, maar ook hoe goed het evenwicht, het hart en de hersenen samenwerken. Nieuw onderzoek laat zien dat mensen die op zeer hoge leeftijd nog opvallend vlot lopen, gemiddeld ook cognitief sterker blijven. De onderzoekers noemen hen ‘super movers’.

Een parapluwinkel met roze muren. Jurken die precies bij het behang passen. Straten vol regen, felle kleuren en mensen die zelfs hun boodschappen zingend bespreken. Wie Les parapluies de Cherbourg ziet, stapt een wereld binnen die je na afloop niet snel vergeet.

We zijn gewend om ouder worden te zien als een optelsom van verlies. Toch laat grootschalig onderzoek naar levensgeluk iets verrassends zien. Voor veel mensen wordt het leven na de middelbare leeftijd niet zwaarder, maar juist lichter. De Amerikaanse schrijver Jonathan Rauch noemt dit de gelukscurve.