Eerlijk gezegd kan ik wel het meest genieten van een oud kasteel met alle historie die eromheen hangt en dat is wel Slot Zuylen. Het was ooit een vierkante woontoren met dikke muren aan de Vecht, rond 1250 gebouwd.
De toren werd tijdens de Hoekse en Kabeljauwse Twisten rond de vijftiende eeuw verwoest en bleef bijna een eeuw lang een ruïne. Vanaf 1525 kwam die ruïne via een erfenis in het bezit van graaf Willem van Rennenberg (1470-1545), die er een groot waterslot met een poortgebouw in laatgotische stijl liet bouwen. Het kasteel werd meerdere malen verbouwd, maar het poortgebouw is nagenoeg hetzelfde gebleven. De eeuwenoude fundamenten van de oude woontoren zijn nog zichtbaar op het terras van het kasteel. De laatste bewoners, baron en barones Van Tuyll van Serooskerken, hebben tot aan hun dood in 1951 op het landgoed gewoond in het tot woning verbouwde koetshuis. Slot Zuylen werd ondergebracht in een stichting en is sinds 1950 geopend als museum. Het echtpaar woonde, toen het Slot een museum werd, in het koetshuis.
Een van de bekendste inwoners was de achttiende-eeuwse schrijfster Isabella Agneta Elisabeth van Tuyll van Serooskerken, beter bekend als Belle van Zuylen (1740-1805). Zij is op Slot Zuylen geboren en haar vader Diederik Jacob baron van Tuyll van Serooskerken was onder meer gedeputeerde van de Staten-Generaal. Zij schreef talloze Franstalige romans, novelles, toneelstukken en brieven. In 1771 trouwde Belle op Slot Zuylen met Charles-Emmanuel de Charrière (1735-1808), hij was de voormalige huisleraar van de jongere broers van Belle. Na haar huwelijk is Belle naar het Zwitserse Colombier aan het meer van Neuchâtel verhuisd.
Het door water omgeven Slot ligt aan de oevers van de Vecht, vlakbij de historische Slotkapel uit 1654. Tijdens het museumbezoek wandel je door stijlkamers zoals die in de loop der tijd zijn ingericht door de verschillende bewoners. Het is een feestje om er rond te kijken en te genieten van het prachtige interieur, zoals het wandtapijt uit 1643 in de voormalige danszaal, gemaakt door de Delftse tapijtwever Maximiliaan van der Gucht, of van de prachtige schilderijen van de Utrechtse kunstschilder Gerard van Honthorst (1592-1656) in het boudoir, de zeldzame boeken in de bibliotheek, de porseleinen serviezen, het glaswerk, zilver en een grote collectie portretten uit de zestiende tot de twintigste eeuw.
Bijna nog mooier is de tuin in Engelse landschapsstijl, aangelegd in 1839 door tuinarchitect Zocher. Hij ontwierp een groot gazon vóór het Slot – dat destijds uitzicht had op de Utrechtse Domtoren – met een 120 meter lange slangenmuur op het zuiden. Neem ook even een kijkje in de grote moestuin met een kas. De oogst wordt voor een groot deel gebruikt in het museumcafé, zoals appel- en perensap, jams en honing uit eigen bijenkasten. Bij de fontein staat een inheemse Katsura ofwel hartjesboom uit 1903, met een omvang van 3,30 meter de dikste in Nederland. In de herfst is het slot voor een deel begroeid met donkerrode klimop.
In het koetshuis van Slot Zuylen is het café met een groot terras. Huisgemaakte appeltaart staat altijd op het menu, maar er zijn ook verse broodjes, tosti’s en soep. Het bier is gebrouwen in Utrecht en de wijn is van de lokale wijnboer. Ook in het Slot zelf is een museumcafé, deze is weliswaar wat kleiner maar je hebt hier op het terras uitzicht op de slotgracht en de mooie tuin. Je kunt overigens ook picknicken in de tuin met een goede picknickmand (wel een dag van tevoren bestellen) met twee luxe belegde mini-broodjes, appel- of perensap, een hartige snack, fruitsalade en huisgemaakte taart. Ook voor een picknickkleed wordt gezorgd.
Na afloop genoot ik nog een beetje na in Bistro Belle, vlakbij Slot Zuylen, gevestigd in een eeuwenoude boerderij die oorspronkelijk bij het Slot hoorde. Het gebouw deed in de zestiende eeuw dienst als Regthuys van het gerecht, in de Franse tijd werd het ’t gemeentehuis en vanaf 1971 is het een café-restaurant.
Slot Zuylen, Tournooiveld 1, Oud-Zuilen
Bistro Belle, Dorpsstraat 12, Oud-Zuilen
Meer leuke museumtips lezen van Ellie?
