Wie kent niet het beroemdste meisjeskonijn ter wereld? Ze werd geboren in 1955 en haar (geestelijke) vader Dick Bruna (1927-2017) noemde haar Nijntje. Ze beleeft allerlei avonturen in en om het huis, in de dierentuin, in de sneeuw, met opa en oma Pluis en nog veel meer. Later kwamen er de boekjes over hondje Snuffie, Betje Big, de beertjes Boris, Barbara en Lotje erbij.
Ik heb deze boekjes eindeloos voorgelezen aan mijn beide dochters en later ook aan mijn kleinkinderen. Doordat de eenvoudige teksten - die zelfs zonder hoofdletters werden geschreven - uit vier regels bestaan en waarvan het laatste woord van de tweede en vierde regel rijmt, kenden ze de verhaaltjes al gauw uit hun hoofd, maar de boekjes verveelden nooit. Nijntje Pluis is overigens geboren op 21 juni 1955 en voor haar verjaardag schreef Dick Bruna:
op een dag was nijntje pluis
al heel vroeg opgestaan
ze waste zich van top tot teen
ziezo dat was gedaan
zij zocht een heel mooi jurkje uit
het mooiste uit de kast
en weet je waarom nijn dat deed
omdat zij jarig was
Dick Bruna is wereldberoemd geworden, niet alleen met zijn boekjes over Nijntje (meer dan dertig), maar hij schreef en illustreerde in totaal 124 prentenboeken en omslagen voor de pocketboekjes van bijvoorbeeld “de Saint” van de Zwarte Beertjes van de Engelse schrijver Leslie Charteris. De boekjes zijn in meer dan vijftig talen verschenen met in totaal vijfentachtig miljoen exemplaren. Vooral in Japan is en was Bruna een bekendheid, hier wordt Nijntje Miffy genoemd, inmiddels een internationale naam die sinds 1996 wereldwijd wordt gebruikt. Een jaar vóór zijn overlijden ontving hij de Bruna de Max Velthuijs-prijs, deze prijs wordt om de drie jaar uitgereikt aan Nederlandse illustratoren van kinderboeken. Hij ontving daarbij, behalve een oorkonde, ook een beeldje van Kikker van het overbekende kinderboek van Max Velthuijs. En nog een leuk weetje: volgens de Chinese dierenriem is Dick Bruna geboren in het jaar van het konijn.
Het museum is bedoeld voor kleine kinderen vanaf twee jaar. Omdat Nijntje nog steeds razend populair is, wordt aangeraden om een tijdslot te reserveren, bij voorkeur buiten de schoolvakanties om en liefst zo vroeg mogelijk in de ochtend of later in de middag. Het museum heeft een eigen café, waar je lekkere hapjes en drankjes kunt bestellen, ook glutenvrij, lactosevrij, veganistisch en vegetarisch, een pannenkoek of poké bowl. Op de eerste etage zie je Nijntjes bedje, de winkel van Betje Big, de keuken, de praktijk van de dokter en nog veel meer. En in de stad fiets je op je driewieler over een verkeersplein, maar wel stoppen voor het zebrapad. Op de tweede etage wordt er een film op de muur geprojecteerd over het leven van Boris Beer. Dick Bruna ontving het Gouden Penseel voor zijn eerste boekje over Boris. Zijn de kleintjes na afloop een beetje overprikkeld van al die indrukken? Daar is een speciale prikkelarme cabine voor gemaakt om even tot rust te komen.
Nadat je het Nijntje Museum hebt gezien, is het erg leuk om ook een kijkje te nemen in het atelier van Dick Bruna in het Centraal Museum aan de overkant. Dit museum bestaat al sinds 1838 en is het oudste stedelijke museum van Nederland. Het is sinds 1921 gevestigd in het voormalige Agnietenklooster, gesticht rond 1420 door begijnen. Na de reformatie kreeg het klooster verschillende functies, zoals een cavaleriekazerne in de negentiende eeuw. De voormalige cavaleriestallen zijn nog immer via ondergrondse gangen verbonden met het historische kloostergebouw. Het atelier op de zolder van het museum is identiek aan het atelier van Dick Bruna op een zolder in de Jeruzalemstraat; hij ontving er zijn uitgevers en zijn Japanse fans. Je ziet er zijn typemachine, foto's, kaartjes, cadeautjes en briefjes, potloden en nog veel meer. Opa's en oma's en ook de iets grotere kinderen moeten beslist even een kijkje nemen in de kelder van het kloostergebouw. Hier staat het houten skelet van een duizend jaar oud vrachtschip dat in 1930 tijdens het graven is gevonden door arbeiders. Voordat het enorme gevaarte in de kelder gebracht werd, moest eerst een groot gat in een zijmuur worden gehakt. Het Utrechtse schip is in feite een uitgeholde eikenhouten boomstam van ruim zeventien meter lang. Het hout werd geconserveerd met teer en lijnolie en dat is nog steeds te ruiken.
Ook het Centraal Museum heeft een eigen café Centraal. ommige houten stoelen hebben - net als in het Nijntje café - konijnenoren. Met mooi weer zit je fijn in de tuin op het zonnige terras. Op de kaart staan lekkere gerechten van lokale leveranciers, zoals kazen van de Kazerij in het oudste winkelstraatje van Utrecht, de Twijnstraat, vegan en glutenvrije taartjes van Rose & Vanilla op de Amsterdamsestraatweg en De Veldkeuken in Amelisweerd. In de grote museumwinkel vind je leuke cadeautjes, waar je eindeloos kunt kiezen uit Nijntje artikelen en nog veel meer. Mocht het hier te druk zijn, dan is Stael in de Twijnstraat een mooi alternatief, je kunt er ook vroeg ontbijten.
Nijntje Museum, Agnietenstraat 2, Utrechtonline reserveren verplicht, open di t/m zo 10.00-17.00 uur
Centraal Museum, Agnietenstraat 1, Utrecht Stael, Twijnstraat 9, Utrecht
Meer leuke museumtips lezen van Ellie?
