Waarom ik nog nooit eerder in dit museum ben geweest, is mij eigenlijk een raadsel. Tijdens mijn bezoeken aan het Boymans Van Beuningen museum, de Kunsthal en het Depot keek ik altijd met bewondering naar de prachtige, hypermoderne vrijstaande witte villa in dit Museumkwartier. Inmiddels weet ik dat ik er meer dan goed aan heb gedaan om een tijdslot te reserveren voor een bezoek aan dit bijzondere museum. Bij de entree staan slofjes klaar die je over je schoenen moet aantrekken voordat je naar binnen mag, en dat is geen wonder want ze zijn erg zuinig op de vloerbedekking. Maar eerst een stukje over de geschiedenis van Huis Sonneveld.
De eerste eigenaar van het huis was Albertus Sonneveld (1885-1962). In 1900 trad hij -als jongste bediende- in dienst bij de Van Nelle fabriek en in 1935 werd hij er zakelijk directeur van de koffie-, thee- en tabaksafdeling, totdat hij in 1950 met pensioen ging. In 1912 trouwde hij met Gesine Bos. Samen kregen zij twee dochters, Puck en Gé. In 1929 gaf Sonneveld aan architect Leen van der Vlugt van architectenbureau Brinkman & Van der Vlugt de opdracht voor de bouw van een modern huis in de stijl van het Nieuwe Bouwen. Het eerste project van Van der Vlugt was de bouw van de Van Nellefabriek, later ontwierp hij onder meer het Feyenoord stadion. Het huis is jarenlang bewoond geweest door de familie Sonneveld; daarna was het tot 1996 de ambtswoning en het consulaat voor opeenvolgende consuls. Hierna kwam het in eigendom van de Stichting Volkskracht Historische Monumenten. En na een uitgebreide restauratie is het sinds 2001 een museumwoning, in beheer bij museum Het Nieuwe Instituut dat vlakbij het Huis Sonneveld staat.
De museumwoning is ingericht in de stijl van 1933, met alle originele meubels of replica’s ervan. De stoffen van het meubilair in rood, blauw en geel, gecombineerd met grijs en bruin, zijn ontworpen door Bart van der Leck (1876-1958). Hij was schilder, ontwerper,vormgever en een van de oprichters van de kunstbeweging De Stijl. In de twintiger jaren ging hij patronen ontwerpen voor stoffen voor de bekende interieur- en stoffenzaak Metz & Co.
Het huis heeft drie etages en een souterrain. De familie Sonneveld had maar liefst twaalf telefoontoestellen, waaronder tien huistelefoons. Op de begane grond is de hal waar het bezoek werd ontvangen en de studio met de kamers van beide dochters met uitzicht op de tuin. Het bureau en de stalen buisstoelen zijn van het bekende merk Gispen, ook alle lampen zijn van deze firma. De dochters deelden de badkamer die tussen de slaapkamers ligt.
Op de eerste etage is de Bruynzeel keuken die werd ontworpen in 1937 en in datzelfde jaar in Huis Sonneveld geplaatst. Je ziet er voor die tijd moderne snufjes, maar het gasfornuis had simpelweg vier gaspitten en twee ovens. Ernaast is de verrassend grote eetkamer, zitkamer en werkkamer. Op de meeste originele stoelen mag je niet gaan zitten, wel op een aantal die replica blijken te zijn. Prachtig is de grote Steinway vleugel in een hoek en het schilderij boven de bank, een zeegezicht met twee botters van de schilder Willem Bastiaan Tholen (1860-1931).
Al het glasservies en de bloemvazen zijn van de glasfabriek Leerdam, naar alle waarschijnlijkheid gekocht bij Jungerhans, een destijds bekende winkel met onder meer mooie serviezen, porselein en glaswerk aan de Coolsingel in Rotterdam. Jungerhans werd opgericht in 1882 en in 2007 opgeheven. Willem Gispen leverde voor een groot deel de meubels, zoals de gele bureaustoel in de zitkamer, de rode kast in de eetkamer, de blauwe gordijnen en de gele vloer. In de bibliotheek staan Gispen stoelen bekleed met een zachte oranje stof, de twee herenstoelen hebben een hoge rugleuning en de twee damesstoelen een lage rugleuning.
Neem nog een kijkje in de slaapkamers met de mooie groene badkamer van het echtpaar Sonneveld, ook in deze tijd nog hypermodern, met een douchecabine met glazen deur, een regendouchekop, massagedouchekoppen en een verwarmd handdoekenrek. Wanneer je nog een trap hoger gaat, kom je op het dakterras met een prachtig uitzicht over de tuin, het Depot en de toren van het Van Boymans Van Beuningen Museum.
In de voormalige garage zie je een maquette van de villa en talloze foto’s van hun reizen in Zwitserland, Duitsland en de Middellandse Zee. Mevrouw Sonneveld hield van luxe, zij hield van mooie kleding en zij had als eerste Rotterdamse vrouw een eigen auto, een Packard convertible, Sonneveld zelf reed in een Chevrolet. Tot slot neem je nog even een kijkje in het souterrain met het dienstbodenverblijf, hier werd de was gedaan en gemangeld door de ouderwetse wringer. En om het bezoek helemaal compleet te maken, kun je nog een wandeling maken door de tuin om van hieruit het bijzondere huis te bewonderen.
Voor een koffie, thee of lunch kun je het beste naar het Nieuwe Instituut, een walhalla voor liefhebbers van architectuur, design en digitale cultuur. In ditzelfde gebouw is ook het Nieuwe Café ondergebracht, een hypermodern restaurant met een zonnig terras met uitzicht op het Depot en op de grote vijver met waterlelies. Bij de koffie (van Man met Bril) wordt onder meer ouderwetse appeltaart of homemade bananenbrood geserveerd. Het café is toegankelijk zonder museumkaartje.
Mocht je net als ik veel te vroeg in Rotterdam zijn om al naar binnen te kunnen, wandel dan voor een koffie of thee naar restaurant Mies in hotel Morgan & Mees. Dit boetiekhotel is in 1938 gebouwd in de stijl van Bauhaus en opent zijn deuren al rond 8.00 uur. Het was voor mij een en al nostalgie, want in ditzelfde pand zat het bekende Schoevers instituut waar ik in mijn jonge jaren een secretaresseopleiding heb gevolgd.
Huis Sonneveld, Jongkindstraat 12, Rotterdam
Het Nieuwe Instituut, Museumpark 25, Rotterdam
Hotel restaurant Morgan & Mees, Mathenesserlaan 145, Rotterdam
Meer museumtips lezen van Ellie die ze schreef voor Proudies?
