Sixto Díaz Rodriguez (geboren op 10 juli 1942 in Detroit, Michigan – overleden 8 augustus 2023) was een Amerikaans singer-songwriter die vooral bekend werd onder zijn artiestennaam Rodriguez. Zijn verhaal is uniek en gaat van vroege muzikale passie en mislukte Amerikaanse carrière tot onverwachte cultstatus in andere werelddelen en wereldwijde erkenning later in zijn leven.
.png)
Rodriguez werd geboren in een arbeidersgezin van Mexicaanse immigranten in Detroit. Hij was het zesde kind, wat zijn naam Sixto verklaart. Zijn moeder stierf toen hij drie was en hij groeide op in een omgeving van economische uitdagingen — thema’s die later vaak terugkwamen in zijn liedjes.
Op 16-jarige leeftijd begon Rodriguez gitaar te spelen en verliet hij de middelbare school om zich te richten op muziek. In 1967 bracht hij zijn eerste single I’ll Slip Away uit op het kleine Impact-label, dat hem omschreef als “Rod Riguez”. Dit nummer was geen hit.
Kort daarna werd hij ontdekt door muziekproducenten en tekende hij bij het label Sussex Records, waar hij zijn artiestennaam tot simpelweg Rodriguez veranderde.
Met Sussex nam Rodriguez twee studioalbums op:
Beide albums bevatten een mix van folk, rock en psychedelische invloeden, met teksten over sociale kwesties zoals armoede, ongelijkheid en inner-city leven. Ondanks positieve kritieken verkochten de albums slecht in de Verenigde Staten, mede door beperkte promotie en problemen bij de platenmaatschappij. Rodriguez werd al snel gedropt door zijn label en stopte rond 1972 grotendeels met zijn muziekcarrière.
Wat Rodriguez zelf niet wist, was dat zijn muziek via geïmporteerde platen Cold Fact en Coming from Reality in landen als Zuid-Afrika, Australië, Nieuw-Zeeland en andere delen van Afrika enorm populair werd. In Zuid-Afrika verkocht zijn werk zelfs zoveel platen dat hij daar meer luisteraars bereikte dan in de VS — en hij werd er een cultheld.
In Zuid-Afrika raakte zijn muziek ingebed in de protestcultuur tegen de apartheid; de teksten over onrecht en hoop spraken een generatie jonge mensen aan. Vandaar dat zijn records ondanks een gebrek aan radioplay werden verzameld en doorgegeven van persoon op persoon.
Omdat hij in de VS onbekend bleef, ontstonden er in Zuid-Afrika allerlei geruchten over zijn lot: sommigen dachten dat hij overleden was, anderen geloofden bizarre verhalen over een tragische dood. Niemand wist precies wat er met hem was gebeurd omdat er geen betrouwbare informatie over de artiest circuleerde.
Twee Zuid-Afrikaanse fans, Stephen Segerman en Craig Bartholomew-Strydom, besloten hem in de jaren ’90 op te sporen. Via een speciale website en intensief speurwerk ontdekten ze dat Rodriguez nog leefde en in Detroit woonde.
Het verhaal van Rodriguez werd wereldwijd bekend door de documentaire Searching for Sugar Man (2012), geregisseerd door Malik Bendjelloul. De film volgt de zoektocht van Segerman en Bartholomew-Strydom naar de mysterieuze artiest en onthult hoe zijn muziek in Zuid-Afrika cultstatus bereikte terwijl hijzelf onwetend bleef van zijn impact.
De documentaire won meerdere prijzen, waaronder de Academy Award voor Beste Documentaire. Door de film kreeg Rodriguez eindelijk erkenning in de Verenigde Staten en Europa. Hij trad op in grote zalen en festivals, jarenlang na het opnemen van zijn twee originele albums.
Na de release van Searching for Sugar Man werd Rodriguez een internationale artiest met een trouwe wereldwijde schare fans. Ondanks zijn late erkenning bleef hij bescheiden over zijn succes en benadrukte hij altijd zijn echte leven en roots. Hij trad tot 2020 op en overleed in 2023 op 81-jarige leeftijd.
Rodriguez’ verhaal is opmerkelijk: niet alleen om zijn muziek, maar om de manier waarop zijn werk de wereld rondreisde en culturen beïnvloedde zonder dat hij het zelf wist — totdat iemand hem vond.
