Lang voordat Anthony Bourdain restaurants binnenstapte met een televisieploeg, onbekende gerechten proefde en miljoenen kijkers meenam naar alle hoeken van de wereld, was hij een zoekende negentienjarige zonder duidelijk plan. De film Tony richt zich precies op die onbekende periode. Geen compleet levensverhaal vol beroemde restaurants, bestsellers en televisieprogramma’s, maar één beslissende zomer waarin een dwarse jongen voor het eerst ontdekt waar hij thuishoort.
.png)
De biografische coming-of-agefilm is geregisseerd door Matt Johnson, bekend van BlackBerry. Dominic Sessa, die doorbrak in The Holdovers, speelt de jonge Anthony Bourdain. Verder zijn onder anderen Emilia Jones, Leo Woodall, Antonio Banderas en Stavros Halkias te zien. De film wordt uitgebracht door A24 en verschijnt in augustus 2026 in de Amerikaanse bioscopen.
Tony speelt zich af in het midden van de jaren zeventig. De negentienjarige Bourdain reist naar Provincetown, een levendige kustplaats in Massachusetts. Aanvankelijk lijkt hij er vooral op zoek naar avontuur, vrijheid en romantiek. Wanneer hij in een restaurant als afwasser aan de slag gaat, belandt hij echter in een wereld die zijn leven blijvend zal veranderen.
De keuken is heet, luidruchtig en chaotisch. Er wordt geschreeuwd, gevloekt, gedronken en keihard gewerkt. Voor Tony, die nog niet goed weet wat hij met zichzelf aan moet, wordt die chaos onverwacht een vorm van structuur. Tussen de stapels vuile borden en vers geopende oesters ontdekt hij voor het eerst een vak, een gemeenschap en misschien zelfs een toekomst.
De film is losjes gebaseerd op de vroege hoofdstukken van Bourdains boek Kitchen Confidential. Regisseur Matt Johnson wilde nadrukkelijk geen traditioneel overzicht van Bourdains hele leven maken. Volgens hem is Tony vooral een verhaal over “worden”: over het moment waarop een jong mens langzaam begint te begrijpen wie hij zou kunnen zijn. De film voegt gebeurtenissen uit meerdere jaren samen tot één bepalende zomer.
De grootste troef van Tony lijkt Dominic Sessa te zijn. Hij probeert geen exacte imitatie van de volwassen Bourdain neer te zetten. Zijn versie van Tony is jonger, onzekerder en soms behoorlijk irritant: een jongen die zich slimmer en wereldwijzer voordoet dan hij werkelijk is.
Juist daardoor voelt het personage levendig. Deze Tony is nog niet de charismatische schrijver en televisiemaker die het publiek later zal leren kennen. Hij is arrogant, grappig, kwetsbaar en voortdurend bezig zichzelf opnieuw uit te vinden. Johnson en Sessa kozen er bewust voor om niet de bekende houding en stem van Bourdain na te bootsen. Ze zochten naar eigenschappen en onzekerheden die bij een negentienjarige passen.
Sessa werd in The Holdovers nog omringd door ervaren acteurs als Paul Giamatti. In Tony moet hij zelf de film dragen. Volgens de eerste recensies lukt hem dat overtuigend. Hij heeft het soort nonchalante uitstraling waardoor je naar hem blijft kijken, zelfs wanneer zijn personage onverstandige of onsympathieke dingen doet.
Een belangrijke rol is weggelegd voor Antonio Banderas. Hij speelt een ervaren chef die Tony een plaats in zijn keuken geeft en zijn potentieel herkent. Het personage is deels voor de film bedacht en fungeert als de mentor die de rusteloze jongeman nodig heeft.
De scènes tussen Banderas en Sessa vormen het warme hart van het verhaal. De chef leert Tony niet alleen koken. Hij leert hem ook discipline, respect en verantwoordelijkheid. In de keuken blijkt talent weinig waard wanneer je niet bereid bent te luisteren, fouten toe te geven en hard te werken.
Banderas brengt humor en menselijkheid in de film. Volgens Johnson kon de acteur tijdens de opnamen bovendien echt goed uit de voeten in de keuken. Dat helpt om de restaurantwereld geloofwaardig en tastbaar te maken.
Provincetown is meer dan alleen het decor van Tony. De kustplaats krijgt bijna de rol van een zelfstandig personage. De straten, restaurants, haven en het gouden zomerlicht geven de film een nostalgische sfeer. Een deel van de opnamen vond daadwerkelijk in Provincetown en op andere locaties rond Cape Cod plaats.
Die omgeving past goed bij het karakter van de jonge Bourdain. Provincetown was een vrije, eigenzinnige plaats waar kunstenaars, buitenbeentjes, toeristen en horecamedewerkers elkaar ontmoetten. Voor Tony is het een wereld waarin de normale regels tijdelijk niet lijken te gelden. Hij kan er experimenteren, fouten maken en een andere versie van zichzelf uitproberen.
De film heeft daardoor minder weg van een plechtige biografie dan van een zomerse coming-of-agefilm. Recensenten vergelijken de losse, ontdekkende sfeer met films als Adventureland en het werk van Richard Linklater. Onder de luchtigheid ligt ondertussen de wetenschap dat deze ene zomer het begin vormde van Bourdains latere fascinatie voor eten, mensen en onbekende werelden.
Een groot gevaar van films over overleden beroemdheden is dat ze hun hoofdpersoon veranderen in een heilige. Tony probeert dat te vermijden. De jonge Bourdain wordt niet voorgesteld als een culinair genie dat vanaf het begin precies weet wat hij wil. Hij liegt, maakt ruzie en gedraagt zich regelmatig als een zelfingenomen puber.
Dat maakt de film leuker, maar ook menselijker. Bourdains latere succes voelt niet als iets dat altijd al vaststond. Het begint met toeval: een reis, een bijbaantje en een ontmoeting met mensen die hem op het juiste moment iets leren.
Niet iedere recensent vindt dat deze beperkte aanpak volledig werkt. De Associated Press noemt de film eerder een eerste schets dan een compleet portret en merkt op dat donkere elementen uit Bourdains jeugd grotendeels buiten beeld blijven. Andere recensenten waarderen juist dat de film niet probeert zijn volledige, ingewikkelde leven in twee uur te proppen.
Tony gaat uiteindelijk niet zozeer over beroemd worden, maar over het ontdekken van een passie. De film laat zien hoe een jongen die nergens helemaal bij lijkt te horen, zich plotseling thuis voelt in de georganiseerde chaos van een restaurantkeuken.
Wie een uitgebreide biografie van Anthony Bourdain verwacht, krijgt waarschijnlijk maar een klein voorproefje. Maar misschien is dat juist de charme. De beroemde reiziger, schrijver en kok blijft grotendeels buiten beeld. In plaats daarvan ontmoeten we Tony: een onzekere, brutale jongen aan het begin van een leven waarvan hij de bestemming nog onmogelijk kan kennen.
Daardoor is Tony niet alleen interessant voor bewonderaars van Bourdain. Het is ook een herkenbaar verhaal over jong zijn, verkeerde beslissingen nemen en onverwacht iets vinden waarvoor je bereid bent hard te werken. Voordat Anthony Bourdain de wereld kon laten zien hoe bijzonder eten en reizen zijn, moest hij eerst zelf ontdekken waar zijn honger vandaan kwam.
