Een stijlvolle privédetective, het nachtelijke Los Angeles en een mysterie dat steeds grotere vormen aanneemt. In het tweede seizoen van Sugar vloeien klassieke film noir en sciencefiction verrassend natuurlijk in elkaar over. Het resultaat is een bedachtzame, visueel prachtige serie met een hoofdrolspeler die je maar moeilijk kunt weerstaan.
.png)
Er zijn detectives die een kamer binnenstormen, hun wapen trekken en eerst handelen voordat ze nadenken. John Sugar behoort niet tot die categorie. Hij observeert. Hij luistert. Hij bestudeert de mensen om hem heen alsof ieder gebaar een aanwijzing kan zijn.
In het tweede seizoen van de Apple TV-serie Sugar keert Colin Farrell terug als deze uitzonderlijk hoffelijke privédetective. Achter zijn donkere bril en perfect zittende pak gaat een man schuil die minstens zo geïnteresseerd is in de menselijke natuur als in het oplossen van zijn zaken. En precies daarin ligt de aantrekkingskracht van de serie.
Sugar wordt ditmaal gevraagd de verdwenen broer van een veelbelovende jonge bokser op te sporen. Wat begint als een overzichtelijke vermissingszaak, leidt hem al snel naar gevaarlijke delen van Los Angeles en naar een samenzwering waarbij veel meer op het spel staat dan het lot van één man.
Tegelijkertijd zet Sugar zijn persoonlijke zoektocht naar zijn verdwenen zus voort. Daardoor lopen twee mysteries door elkaar: het onderzoek waarvoor hij wordt betaald en de vraag die hem al veel langer achtervolgt. Hoe verder hij komt, hoe meer hij moet beslissen wat hij bereid is op te offeren om het juiste te doen. Het seizoen bestaat uit acht afleveringen, die sinds 19 juni wekelijks op Apple TV verschijnen.
Wie het eerste seizoen nog niet heeft gezien, doet er goed aan daar te beginnen. De serie bevat namelijk een belangrijke ontdekking die de betekenis van vrijwel alles wat eraan voorafgaat verandert. Seizoen twee gaat ervan uit dat de kijker die ontdekking kent en kan daardoor meteen meer aandacht besteden aan de gevolgen ervan.
Sugar ademt filmgeschiedenis. John Sugar is niet alleen detective, maar ook een hartstochtelijk liefhebber van oude films. Hij rijdt door Los Angeles alsof hij ieder moment Humphrey Bogart kan tegenkomen. In zijn wereld bestaan nog hotels met gedempte verlichting, bars waar geheimen boven een glas whisky worden uitgewisseld en straten die na zonsondergang mooier én gevaarlijker lijken.
Voor liefhebbers van klassieke Hollywoodfilms valt er dan ook veel te herkennen. De voice-over, de eenzame speurder, de corrupte stad en de mysterieuze vreemdelingen komen rechtstreeks uit de traditie van schrijvers als Raymond Chandler. Toch voelt de serie niet als een eenvoudige imitatie. De sciencefictionelementen geven het vertrouwde detectiveverhaal een nieuw perspectief.
Het eerste seizoen kon soms wat nadrukkelijk pronken met zijn filmische vondsten. In seizoen twee is de stijl rustiger geworden. De cameravoering en montage laten de personages meer ruimte, waardoor de gevoelens achter de fraaie beelden beter zichtbaar worden. Ook Amerikaanse recensenten merkten op dat het nieuwe seizoen minder gekunsteld, warmer en menselijker aanvoelt.
De grootste reden om te kijken blijft Colin Farrell. Hij speelt Sugar beheerst en bijna ouderwets beleefd. Zelfs wanneer de situatie gewelddadig wordt, lijkt hij eerst te willen begrijpen waarom iemand doet wat hij doet.
Farrell maakt van kleine momenten iets bijzonders: een korte stilte voor hij antwoord geeft, een blik op een voorbijganger of een nauwelijks zichtbare verandering in zijn houding. Sugar is buitengewoon scherpzinnig, maar emotioneel lang niet altijd zo zeker van zijn zaak. Zijn vermogen om anderen te doorgronden betekent niet automatisch dat hij zichzelf begrijpt.
Juist die tegenstelling geeft het personage diepgang. Achter de koele buitenkant bevindt zich iemand die eenzaam is, verlangt naar verbinding en zich steeds sterker afvraagt waar hij werkelijk thuishoort. De sciencefictionlaag van de serie wordt daardoor geen excuus voor grote effecten, maar een manier om vragen te stellen over menselijkheid, identiteit en mededogen.
Farrell krijgt dit seizoen gezelschap van onder anderen Jin Ha, Raymond Lee, Tony Dalton, Laura Donnelly, Sasha Calle en gastacteur Shea Whigham. Zij vormen een grotendeels nieuwe cast rondom Sugar en geven zijn zoektocht een frisse dynamiek.
Sugar is geen serie die voortdurend nieuwe schokken of spectaculaire achtervolgingen nodig heeft. De afleveringen zijn relatief compact, maar het verteltempo blijft beheerst. Soms dwaalt de serie bewust even af om een gesprek, een gezicht of een stukje van de stad te bekijken.
Dat vraagt enige aandacht van de kijker. Wie vooral op zoek is naar een razendsnelle thriller, zal het tempo mogelijk wat traag vinden. Maar wie houdt van sfeer, morele dilemma’s en verhalen waarin niet alles meteen wordt uitgelegd, krijgt daar veel voor terug.
Los Angeles is daarbij bijna een personage op zichzelf. De serie toont niet alleen de glamour van Hollywood, maar ook de eenzaamheid, ongelijkheid en corruptie achter de glanzende gevels. Sugar beweegt tussen die werelden zonder cynisch te worden. Hij blijft geloven dat mensen geholpen kunnen worden, zelfs wanneer het bewijs voor het tegendeel zich blijft opstapelen.
Het tweede seizoen wordt opvallend goed ontvangen. Op Rotten Tomatoes staat het op het moment van schrijven op een Tomatometer-score van 97 procent, terwijl ook 95 procent van de kijkers positief reageert. Critici prijzen vooral de manier waarop Colin Farrell emotionele diepte brengt en hoe de noir- en sciencefictionelementen zich aanpassen aan het verhaal, in plaats van met elkaar te concurreren.
Die waardering is begrijpelijk. De serie heeft in het tweede seizoen beter gevonden wat zij wil zijn. De grote verrassing uit het eerste seizoen is geen truc meer, maar vormt nu de basis voor een melancholisch verhaal over een buitenstaander die misschien menselijker handelt dan de mensen die hij bestudeert.
Sugar is een aanrader voor kijkers die houden van klassieke detectives, stijlvol gemaakte misdaadseries en verhalen die onder het mysterie ook grotere levensvragen durven te stellen. Colin Farrell draagt de serie met charme, kwetsbaarheid en een stille intensiteit.
Dit is geen televisie om gedachteloos op de achtergrond aan te zetten. Sugar verdient een rustige avond, een comfortabele stoel en misschien zelfs een goed glas binnen handbereik. Want zoals bij de beste film noir ligt het werkelijke mysterie niet alleen in wie de misdaad heeft gepleegd, maar in de vraag waarom mensen worden wie ze zijn.
Sugar, seizoen 2
Te zien op Apple TV
Acht afleveringen; de slotaflevering verschijnt op 7 augustus 2026.
