Netflix voltooit zijn ambitieuze verfilming van Gabriel García Márquez’ literaire meesterwerk. In het tweede deel volgen nieuwe generaties van de familie Buendía elkaar in hoog tempo op, terwijl vooruitgang, oorlog en oude vloeken het ooit zo hoopvolle Macondo langzaam ten val brengen.
.png)
Sinds 5 augustus is het tweede en laatste deel van One Hundred Years of Solitude te zien op Netflix. De eerste zeven nieuwe afleveringen zijn direct beschikbaar. Voor het definitieve einde moeten kijkers nog iets langer geduld hebben: een extra lange, filmisch opgezette slotaflevering verschijnt op 26 augustus. Daarmee bestaat het afsluitende hoofdstuk uiteindelijk uit acht afleveringen.
De serie is gebaseerd op Cien años de soledad, de invloedrijke roman die de Colombiaanse schrijver en Nobelprijswinnaar Gabriel García Márquez in 1967 publiceerde. Het boek vertelt over meerdere generaties van de familie Buendía en over de door hen gestichte nederzetting Macondo. Liefde, ambitie, geweld, eenzaamheid en bovennatuurlijke gebeurtenissen lopen daarin voortdurend door elkaar.
In het eerste deel stond vooral de geboorte van Macondo centraal. José Arcadio Buendía en Úrsula Iguarán probeerden er een nieuwe samenleving op te bouwen, ver verwijderd van de buitenwereld. Naarmate het dorp groeide, drongen politieke conflicten, religie en oorlog echter steeds verder binnen.
Het tweede deel omvat ongeveer vijftig jaar uit de resterende familiegeschiedenis. Macondo krijgt een spoorverbinding en komt daardoor nadrukkelijker in contact met de moderne wereld. De komst van de trein brengt nieuwe mogelijkheden, maar opent ook de deur voor een machtige bananenmaatschappij. Vooruitgang blijkt niet automatisch voorspoed te betekenen: economische uitbuiting, politiek geweld en collectief geheugenverlies zetten het verval van de gemeenschap in gang.
Tegelijkertijd raakt kolonel Aureliano Buendía steeds verder verstrikt in de gevolgen van zijn oorlogen. Zijn nakomelingen proberen ieder op hun eigen manier aan de patronen van hun voorouders te ontsnappen. Toch keren dezelfde namen, verlangens en fouten telkens terug. Juist die herhaling vormt de kern van Márquez’ verhaal: de Buendía’s lijken gedoemd hun geschiedenis opnieuw te beleven zonder haar werkelijk te begrijpen.
Marleyda Soto keert terug als de oudere Úrsula Iguarán, terwijl Claudio Cataño opnieuw kolonel Aureliano Buendía speelt. Tot de nieuwere gezichten behoren onder anderen Ángela Cano, Emmanuel Restrepo, Estefanía Piñeres, María Adelaida Puerta, Juanita Molina, Julián Román en Carla Baratta.
Een centrale rol is weggelegd voor de tweeling Aureliano Segundo en José Arcadio Segundo. Hoewel ze sterk met elkaar verbonden zijn, kiezen de broers totaal verschillende levens. Aureliano Segundo raakt betrokken bij Fernanda del Carpio en Petra Cotes, terwijl José Arcadio Segundo getuige wordt van de sociale en politieke ontwrichting die de komst van de bananenmaatschappij veroorzaakt.
De serie blijft daarbij trouw aan de bijzondere logica van het magisch realisme. Geesten kunnen terugkeren, uitzonderlijke gebeurtenissen worden als alledaags geaccepteerd en tijd lijkt zich soms eerder in cirkels dan in een rechte lijn te bewegen. De bovennatuurlijke verschijnselen zijn geen uitstapjes naar een aparte fantasiewereld, maar maken vanzelfsprekend deel uit van het leven in Macondo.
Het tweede deel werd geregisseerd door de Colombiaanse filmmakers Laura Mora en Carlos Moreno. Net als het eerste deel is de serie volledig in Colombia en in het Spaans opgenomen. De opnamen vonden onder meer plaats in de departementen Magdalena, Boyacá, Cundinamarca en Tolima.
Netflix presenteert de productie als een van de omvangrijkste audiovisuele projecten die ooit in Latijns-Amerika zijn gerealiseerd. Voor de gehele serie werkten honderden acteurs, kunstenaars, ontwerpers en technici mee. Bij de productie van het eerste deel bestond de ploeg uit meer dan negenhonderd mensen, van wie het merendeel uit Colombia kwam.
De betrokkenheid van de familie García Márquez was daarbij belangrijk. De zoons van de schrijver, Rodrigo García en Gonzalo García Barcha, zijn als uitvoerend producenten aan de serie verbonden. Hun medewerking hielp verzekeren dat het verhaal in het Spaans, in Colombia en met veel aandacht voor de culturele achtergrond van het boek zou worden verfilmd.
One Hundred Years of Solitude gold lange tijd als vrijwel onverfilmbaar. De roman bevat tientallen personages, terugkerende namen, grote tijdsprongen en gebeurtenissen die tegelijkertijd historisch, symbolisch en bovennatuurlijk zijn. Waar een film het verhaal waarschijnlijk sterk had moeten inkorten, geeft de serie de makers ruimte om de generaties en nevenverhalen uitgebreider te volgen.
Toch blijft de bewerking een enorme uitdaging. Het boek ontleent een groot deel van zijn kracht aan de vertelstem van Márquez en aan zinnen waarin hele levens of tijdperken in enkele passages voorbijtrekken. De televisieserie probeert dat literaire ritme te behouden met voice-over, zorgvuldig opgebouwde beelden en een verteltempo waarin intieme familiedrama’s worden afgewisseld met oorlogen, wonderen en maatschappelijke omwentelingen.
De afsluiting wordt daarom groter dan een reguliere televisieaflevering. Volgens Netflix bleek tijdens het schrijven en de voorbereiding dat het einde van de roman om een langer, filmisch format vroeg. De grote finale van 26 augustus moet de geschiedenis van de Buendía’s, de geheimen van Melquíades’ manuscripten en het uiteindelijke lot van Macondo samenbrengen.
Met dit tweede deel bereikt de cyclus zijn onvermijdelijke eindpunt. De Buendía’s hebben liefgehad, gevochten, gebouwd en vernietigd, maar zijn nooit volledig aan hun verleden ontsnapt. Wat overblijft, is een verhaal over een familie die telkens opnieuw probeert te beginnen en over een wereld waarin vergeten misschien wel gevaarlijker is dan iedere vloek.
