Sommige films beginnen rustig, met een landschap, een familieontbijt of twee mensen die elkaar voorzichtig leren kennen. Good Luck, Have Fun, Don’t Die kiest een andere route. Een verwilderde man, behangen met kabels en elektronica, stapt een diner in Los Angeles binnen en verkondigt dat hij uit de toekomst komt. De mensheid is in gevaar en ergens tussen de koffie, hamburgers en verbaasde gasten moet hij precies de juiste mensen zien te vinden om haar te redden.
.png)
Dat klinkt als het begin van een klassieke sciencefictionfilm. Maar bij regisseur Gore Verbinski, bekend van The Ring, Rango en de eerste drie Pirates of the Caribbean-films, blijft niets lang klassiek. Na bijna tien jaar afwezigheid keert hij terug met een uitbundige mix van actie, zwarte komedie, tijdreizen en maatschappijkritiek.
De naamloze man uit de toekomst wordt gespeeld door Sam Rockwell. Met zijn woeste baard, geïmproviseerde uitrusting en nerveuze energie lijkt hij aanvankelijk eerder een zonderling dan een redder van de wereld. Rockwell is bij uitstek geschikt voor zo’n rol: hij kan grappig, dreigend en kwetsbaar zijn, soms binnen enkele seconden.
Zijn personage beweert dat een ontspoorde vorm van artificiële intelligentie de toekomst zal veranderen in een wereld waarin mensen nauwelijks nog werkelijk deelnemen aan het leven. Om dat te voorkomen, heeft hij de hulp nodig van een bont gezelschap dinergasten. Onder anderen Juno Temple, Haley Lu Richardson, Michael Peña en Zazie Beetz spelen de mensen die tegen wil en dank bij zijn missie betrokken raken.
Wat volgt, is geen keurige reddingsoperatie. De groep krijgt te maken met losgeslagen robots, zombieachtige tieners, vreemde technologische uitvindingen en een klok die onverbiddelijk doortikt. Verbinski stapelt de vondsten op elkaar alsof hij bang is dat de wereld al vergaat voordat hij ze allemaal heeft kunnen laten zien.
Onder alle chaos ligt een herkenbare vraag: hoeveel van ons dagelijks leven willen we eigenlijk uit handen geven aan technologie?
De film kijkt niet alleen naar kwaadaardige computers uit een verre toekomst. Hij richt zijn pijlen ook op het heden: op telefoons die voortdurend onze aandacht opeisen, digitale werelden waarin we kunnen verdwijnen en technologie die zich steeds verder mengt in onderwijs, ouderschap, relaties en rouw. Verbinski gebruikt humor bewust als middel om die ontwikkeling bespreekbaar te maken. Volgens de regisseur kan komedie een bijzonder scherpe vorm van kritiek zijn: de boodschap wordt als het ware verstopt in iets vermakelijks.
Juist daardoor voelt de film soms als een ontmoeting tussen The Terminator, Groundhog Day en een extra lange aflevering van Black Mirror. Alleen is de toon minder koel en afstandelijk. Deze toekomstvisie is rommelig, luidruchtig en opvallend menselijk.
Good Luck, Have Fun, Don’t Die duurt 135 minuten en wil veel vertellen. Misschien zelfs iets te veel. Verschillende recensenten prijzen de originaliteit, het visuele plezier en Rockwells optreden, maar merken ook op dat de vele ideeën en zijpaden het verhaal soms onoverzichtelijk maken.
Wie een ingetogen en logisch opgebouwde sciencefictionfilm verwacht, zal daarom af en toe met de ogen knipperen. Verbinski houdt van overdaad. Hij gooit actie, absurditeit, verdriet en satire door elkaar en neemt vervolgens nauwelijks de tijd om op adem te komen.
Maar die tomeloze dadendrang is ook de charme. In een tijd waarin veel grote films vertrouwde verhalen en bekende reeksen herhalen, voelt deze productie als een filmmaker die weer eens ongegeneerd iets vreemds probeert. Niet iedere grap landt en niet ieder idee krijgt voldoende ruimte, maar saai wordt het zelden.
De titel komt uit de wereld van computerspellen, waar spelers elkaar voor aanvang “good luck, have fun” wensen. De toevoeging “don’t die” maakt er een grap en een waarschuwing tegelijk van. Dat past bij de hele film: geniet ervan, maar let ondertussen wel een beetje op.
Want hoewel het verhaal zich bezighoudt met tijdreizen en een toekomstige AI-apocalyps, gaat het uiteindelijk over iets heel alledaags. Over aandacht. Over werkelijk contact maken. Over het verschil tussen technologie gebruiken en er langzaam door gebruikt worden.
Voor Proudies-lezers is vooral die laag interessant. Wie de komst van de personal computer, internet, de mobiele telefoon en sociale media bewust heeft meegemaakt, weet hoe snel iets wat ooit futuristisch leek onderdeel kan worden van het gewone leven. De film stelt geen genuanceerd beleidsplan voor artificiële intelligentie op. Daarvoor is hij veel te druk bezig met ontploffingen en vreemde wezens. Maar hij nodigt wel uit tot een gesprek: welke vooruitgang maakt ons leven rijker, en wanneer raken we onderweg iets menselijks kwijt?
Good Luck, Have Fun, Don’t Die is geregisseerd door Gore Verbinski en geschreven door Matthew Robinson. De hoofdrollen worden gespeeld door Sam Rockwell, Juno Temple, Haley Lu Richardson, Michael Peña en Zazie Beetz. De Amerikaans-Duitse productie duurt 135 minuten en ging op 23 juli 2026 in Nederland in première. De film draait momenteel in Nederlandse bioscopen.
Proudies tipt: ga deze film zien wanneer u houdt van eigenzinnige sciencefiction, zwarte humor en verhalen die liever te veel proberen dan op veilig spelen. Verwacht geen kalme avond, maar een kleurrijke, chaotische rit die u na afloop misschien nét iets anders naar uw telefoon laat kijken.
