Je hebt zin om uit eten te gaan, maar niemand kan mee. Hoe vaak wordt het dan toch een boterham thuis? Alleen aanschuiven verdient minstens één serieuze poging. Het lastigste moment kan al bij de deur liggen. Je stapt een restaurant binnen, kijkt langs de tafels en hoort jezelf zeggen: “Ik ben maar alleen.” Dat ene woordje kun je weglaten. Je wilt eten. Er is één stoel nodig.
.png)
In The Guardian verdedigde schrijver Megan Nolan de solomaaltijd als een plezier op zichzelf. The Guardian Je hoeft inderdaad niet te wachten op een zakenreis, een afzegging of een andere reden die je aanwezigheid verklaart.
Onderzoekers Rebecca Ratner en Rebecca Hamilton onderzochten waarom mensen terughoudend zijn om in hun eentje iets leuks te ondernemen. Angst voor het oordeel van anderen speelde daarbij een rol.
In een van hun experimenten bezochten deelnemers een kunstgalerie, alleen of met iemand anders. Vooraf verwachtten deelnemers minder plezier van een solobezoek. Achteraf bleek dat verschil er niet.
Een galerie is natuurlijk geen restaurant. Het onderzoek bewijst niet dat je ieder etentje in je eentje geweldig zult vinden. Het geeft wel aanleiding om je eerste ongemak niet meteen als een betrouwbare voorspelling van de hele avond te beschouwen.
Maak je eerste poging overzichtelijk. Kies een restaurant waarvan de kaart je aanspreekt en ga bijvoorbeeld lunchen. Eén gerecht bestellen kan al genoeg zijn om te ontdekken hoe het voor je voelt.
Zoek vooral iets waar je zelf nieuwsgierig naar bent. Dat restaurant met gerechten die je partner nooit wil proberen. Die kleine zaak waar je telkens langsloopt. Je hoeft over de keuze nu eens niet te onderhandelen.
Bekijk eventueel vooraf de menukaart. Dan weet je ongeveer wat je wilt besteden en hoef je dat niet ter plekke uit te zoeken.
Je mag aangeven waar je graag zit. Aan het raam, met uitzicht op de ruimte of juist in een rustige hoek. Vraag bij het reserveren wat mogelijk is.
Een boek meenemen mag ook. Je hoeft jezelf niet te dwingen een uur lang zonder afleiding voor je uit te kijken. Wil je liever mensen kijken, dan doe je dat. Alleen eten is geen oefening waarin je moet slagen.
En valt de plek tegen? Reken af wanneer je klaar bent. Eén onprettig restaurant zegt weinig over de vraag of je graag alleen uit eten gaat.
Misschien mis je iemand aan de overkant van de tafel. Dan hoeft niemand je uit te leggen hoe bevrijdend alleen eten zogenaamd is. Gemis verdwijnt niet doordat je iets lekkers bestelt.
Maar je kunt jezelf wel een aangename middag gunnen terwijl dat gemis er is. Of gewoon uit eten gaan omdat je geen zin hebt om te koken.
Probeer het een keer op een dag waarop je nergens naartoe hoeft. Kies iets van de kaart dat je thuis niet snel maakt. En als de bediening vraagt met hoeveel je bent, is het antwoord al compleet: “Met één.”
Lees meer over het onderzoek bij Georgetown University of het persoonlijke essay van Megan Nolan in The Guardian.
