“Niemand zou alleen moeten komen te staan op de momenten die ertoe doen in het leven.” Dat is de missie van Pien de Ruig, oprichter van Stamps. Wat begon als een manier om haar weg door ziekte en herstel vast te leggen tijdens haar derde kankerdiagnose, groeide uit tot een digitaal platform waarop inmiddels meer dan 80.000 mensen schrijven, delen, steun ontvangen en elkaar helpen.
.png)
Foto: Angeliek de Jonge
Totdat ze opnieuw ziek werd.
“Voor de derde keer kwam de kanker terug. En moest ik opnieuw de hele rits van chemo’s en behandelingen in. Toen dacht ik: die verantwoordelijkheid die ik had voor de Voedselbank is niet te combineren met de verantwoordelijkheid voor mezelf. Dus toen ben ik gestopt. Met pijn in mijn hart.”
Tijdens haar ziekte merkte Pien dat ze overspoeld werd door betrokkenheid uit haar netwerk. “Toen mensen hoorden dat ik weer ziek was, werd ik echt overspoeld door goedbedoelde appjes en telefoontjes. En soms dacht: ik heb geen zin of energie om de hele dag te zitten appen en bellen. Ik wil naar buiten. Ik wil de natuur in. Ik wil aan mijn gezondheid werken. Ik wil sporten.”
Ze besloot de reis-app Polarsteps te gebruiken en maakte daar haar “reis naar gezondheid” aan. Zo konden mensen die dichtbij haar stonden volgen hoe het met haar ging, zonder dat ze steeds opnieuw hetzelfde verhaal hoefde te vertellen.
Het bleek veel meer te brengen dan alleen dat: “Ik merkte dat ik uiteindelijk elke dag schreef hoe het met me ging. En daarmee schreef ik van me af. Ik had 18 chemo’s en in het begin schreef ik heel rationeel: een vriendin heeft me naar het ziekenhuis gereden, ik kreeg chemo, etc.”
Naarmate ze meer ging schrijven, veranderde haar manier van delen: “Bij mijn dertiende chemo heb ik op een gegeven moment een post geschreven: ‘chemotioneel’. Want ik zat te janken op de bank na mijn chemo. En ik dacht: waarom zit ik hier te janken? Toen las ik mijn eerdere berichten terug. En dacht ik: oké, vorige keer was ik ook kennelijk emotioneel na mijn chemo. Ik ben niet gek, ik ga niet slechter. Dit hoort gewoon als een soort bijwerking bij wat ik meemaak.”
Door terug te kunnen lezen, kreeg ze inzicht en vertrouwen terug. Ook de steun die ze ontving, verraste haar: “Wat ik nooit verwacht had, is hoe fijn het is om steun te krijgen. Ik dacht altijd: ‘Ik kan het zelf wel.’ Maar als dan een collega van twintig jaar geleden opeens reageert of een bos bloemen stuurt, dan denk je echt: ‘Jeetje, leef jij ook met me mee?’ En dat helpt.”
Op een nacht na een chemo ontstond het idee voor Stamps. “Waarom is er niet een soort platform voor dit soort “emotionele reizen”? Er zijn natuurlijk duizenden mensen zoals ik die het niet via openbare media willen delen, niet via Facebook of Instagram, en ook niet in WhatsApp-groepen willen blijven plakken.”
Pien besprak het idee met haar echtgenoot, die haar enthousiasme begreep. Vervolgens schakelde ze haar dochter Tess in. Tess was net afgestudeerd, het was midden in de coronaperiode en ze had zichzelf onder andere app-design aangeleerd. Samen onderzochten ze hoe ze een veilige plek konden creëren waar mensen hun verhaal kunnen delen en hun netwerk betrokken kunnen houden. “Want je merkt vaak: volgers willen graag weten hoe het gaat, maar ze denken: wie ben ik om te bellen? Zit iemand wel te wachten op een telefoontje? En als je twee of drie weken niks hebt laten horen, denk je: oeh, kom ik nu aan kakken?”
Stamps is geen traditioneel sociaal medium, benadrukt Pien. Het is een persoonlijke omgeving waarin gebruikers zelf bepalen wie mag meelezen. “Wij doen niks met de data. We willen geen advertising op jouw tijdlijn. We willen ook niet weten wat jij meemaakt. Dat is jouw vertrouwde plek. Jouw veilige omgeving.”
Gebruikers kunnen zelf kiezen of ze alleen voor zichzelf schrijven of mensen uitnodigen. Ook bepalen ze welke berichten met welke groepen gedeeld worden: “Je kunt kringen aanmaken. Een soort inner circle, secondary circle. Je bepaalt zelf: deel ik dit met iedereen of alleen met mijn inner circle?”
Naast schrijven draait Stamps ook om hulp en verbinding. Mensen kunnen aangeven welke praktische hulp ze nodig hebben, zoals een hond uitlaten, boodschappen doen of meegaan naar een ziekenhuisafspraak. “Als jij in Stamps zegt: wie wil vanavond mijn hond uitlaten? Of de kinderen naar hockey brengen? Of mij naar het ziekenhuis brengen? Dan struikelen mensen over elkaar heen om te helpen.” Zegt Pien trots.
Volgens Pien zit de waarde van Stamps in drie dingen: schrijven, delen en steun ontvangen “Wat ik later heb geleerd is dat zowel schrijven als delen wat je meemaakt, helpt. En de steun die je ontvangt helpt bij verwerking en bij je welzijn.”
Ook het teruglezen van je eigen verhaal blijkt waardevol. Dat heeft Pien zelf ervaren: “Je denkt: wacht even, dit heb ik allemaal gedaan. Dit kan ik. Dit kan mijn lijf.” Ook hebben ze een soort digitaal prikbord: “We noemen dat de Wall of Love. Je kan er een digitaal kaartje sturen of een filmpje sturen met een tekst eronder. En het fijne daarvan is, als iemand het moeilijk heeft, dan kan die persoon naar zijn of haar prikbordje gaan en alles even nalezen.”
“We zijn ooit begonnen in het oncologie-domein, omdat daar mijn ervaring lag. Maar we zien dat Stamps gebruikt wordt voor ALS, niet-aangeboren hersenletsel, rouwtrajecten, IVF en zwangerschap. Dus wij zeggen: voor de mooie en de moeilijke momenten in het leven.”
Een belangrijk onderdeel daarvan is het herinneringsboek dat gebruikers kunnen laten maken. “Een boek kun je dichtklappen, in de kast zetten en daar weer echt iets afsluiten. Mensen laten soms ook een boek na voor hun nabestaanden.”
Stamps werd in mei 2022 gelanceerd als eenvoudige eerste versie. Inmiddels is het uitgegroeid tot een platform met een eigen team: “En we hebben meer dan 80.000 gebruikers in de app.”
Dat zijn zowel schrijvers als volgers, in Nederland en Vlaanderen. Maar Pien ziet vooral nog veel ruimte om te groeien: “Wij willen impact maken. We willen gewoon meer mensen helpen: schrijf het en deel het. Daarom is Stamps momenteel ook bezig met crowdfunding. Het leuke aan crowdfunding vind ik dat mensen tegen mij zeggen: wat doe je? Dan zeg ik: ‘Ik ben 63 en ik heb een tech-start-up.’ En dan denk ik, jeetje, dit is toch waar ook!”
Als Pien Stamps in één zin moet omschrijven, komt ze terug bij de kern: “De missie is om sociale verbinding tot stand te brengen op de momenten die ertoe doen in het leven.” Ze gaat verder: “Je gunt iedereen die verbinding. Dat hoeft niet met honderden mensen te zijn. Maar iedereen moet een paar mensen om zich heen hebben met wie hij lief en leed kan delen.”
WIl je meer leren over Stamps of ze een handje helpen met de crowdfunding? Zie hun app dan hier.
.jpg)
