Een zonnestelsel boven het bed, kamers die van vorm veranderen en een interieur waarin bijna alles op elkaar is afgestemd. In deze drie Nederlandse museumhuizen ontdek je hoe persoonlijk wonen kan zijn.

zIn een woonhuis kijk je anders dan in een museumzaal. Je vraagt je af waar iemand koffie dronk, hoe het licht ’s ochtends binnenviel en of die zorgvuldig ontworpen kamer ook prettig was op een rommelige dinsdag.
Deze drie huizen verdienen een bezoek vanwege de uitgesproken ideeën van hun bewoners. Je hoeft geen architectuurkenner te zijn. De interessantste vraag kun je zelf beantwoorden: zou ik hier willen wonen?
Toen Truus Schröder Gerrit Rietveld in 1924 vroeg een huis te ontwerpen, had ze duidelijke ideeën over hoe ze wilde leven. Ze was net weduwe geworden en had drie kinderen. Samen werkten ze aan een woning die ruimte bood aan haar eigen opvattingen over wonen.
Op de bovenverdieping konden schuifwanden een open ruimte veranderen in afzonderlijke kamers. Ook het hoekraam verdient aandacht: wanneer beide ramen opengaan, verdwijnt de hoek optisch en wordt de verbinding met buiten sterker. rietveldschroderhuis.nl
Let tijdens je bezoek eens op wat je thuis als vanzelfsprekend beschouwt. Moet een kamer altijd dezelfde functie hebben? Wil je overal deuren? Hoeveel van je inrichting is een bewuste keuze, en hoeveel staat er omdat het er ooit is neergezet?
Het plezier van dit huis zit in zulke vragen. Je hoeft de oplossingen niet te willen overnemen om je eigen gewoonten opnieuw te bekijken.
Praktisch: voor het Rietveld Schröderhuis is vooraf een tijdslot reserveren verplicht, ook met een Museumkaart. Bekijk de tickets en bezoekinformatie.
Toen de familie Sonneveld in 1933 haar nieuwe woning betrok, liet ze vrijwel de hele oude inrichting achter. Het huis was ontworpen door Brinkman en Van der Vlugt. Architectuur, meubels en interieur vormden een zorgvuldig afgestemd geheel.
Dat maakt Huis Sonneveld interessant om langzaam te bekijken. Het merendeel van de meubels en lampen kwam van Gispen. Maar tussen al die moderne keuzes hingen ook tamelijk traditionele schilderijen. De persoonlijke smaak van de bewoners bleef zichtbaar.
Juist die combinatie maakt de woning meer dan een les in vormgeving. Je kunt er kijken naar de spanning tussen een ontwerp dat helemaal klopt en spullen waaraan je gehecht bent.
Lees ook deze column van Ellie Brik
Wat zou jij meenemen als je opnieuw begon? En welk voorwerp zou in geen enkel interieurplan passen, maar toch beslist mee moeten?
Praktisch: Huis Sonneveld ligt aan de Jongkindstraat, bij het Rotterdamse Museumpark. Bekijk de actuele bezoekinformatie.
Tussen 1774 en 1781 bouwde wolfabrikant en amateurastronoom Eise Eisinga een bewegend model van het zonnestelsel in zijn woonhuis. Het mechaniek is verwerkt in het plafond en de bedkastwand. Het planetarium werkt nog steeds.
Tijdens het bezoek krijg je uitleg in de Planetariumkamer. Daarna kun je onder meer het raderwerk en de voormalige wolkammerij bekijken.
Het bijzondere is de schaal. Een onderwerp dat nauwelijks te bevatten is, kreeg een plek in een huis waar ook gewoon werd geleefd en gewerkt. Kijk daarom niet alleen omhoog. Probeer je ook voor te stellen hoeveel geduld en volharding zo’n project vroeg.
Praktisch: bekijk de bezoekinformatie van het planetarium. De Museumkaart is hier niet geldig.