De 3D-printer: eens een revolutionaire uitvinding, nu voor een paar honderd euro en enkele muisklikken in je eigen woonkamer. Creatieve geesten bewijzen voortdurend de eindeloze mogelijkheden van de 3D-printer. Proudies somt enkele vernieuwende en duurzame oplossingen op.
.png)
Het mooie van 3D-printers is dat je met een beetje creativiteit vrijwel alles als ‘inkt’ kunt gebruiken. Een voorwaarde is dan natuurlijk wel dat de inkt vloeibaar is en kan uitharden. De start-up vanPlestik smelt op deze manier plastic afval om tot inkt en maakt er vervolgens de mooiste spullen van. Lampen, stoelen, vazen; niks is te gek. En het ziet er ook nog eens fantastisch en kleurrijk uit. “Veel mensen hebben geen beeld bij recycling. Wij maken het tastbaar”, zegt oprichter Nout Kooij. Lees hier het hele interview.
Het kan ook een stuk groter dan meubels. Waarom niet een heel huis? In het Eindhovense Meerhoven is zo’n huis gezien, gemaakt van beton gemaakt met een 3D-printer. Het huis wordt inmiddels zelfs bewoond.
Maar is een betonnen huis wel duurzaam? Volgens de bouwers wel. Dat komt omdat de printer heel efficiënt omgaat met het beton. De printer werkt op de centimeter nauwkeurig. Dit scheelt zomaar de helft van het beton dat in de reguliere bouw in een huis gaat.
Van beton kun je je voorstellen dat het functioneert als inkt. Onderzoekers van het Massachusetts Institute of Technology gaan nog een stap verder. Zij vonden een manier om met behulp van 3D-printers hout te ‘kweken’. “Het idee is dat je deze plantmaterialen precies in de vorm kunt kweken die je nodig hebt”, zegt hoofdauteur van het onderzoek Ashley Beckwith. “Daardoor hoeft het houtachtig materiaal achteraf niet meer bewerkt te worden.” Is het kappen van bomen hiermee verleden tijd?
We kunnen dus 3D-printers inzetten voor het printen van bouwmaterialen. Maar een heel andere snel-opkomende markt is het printen van eten. Nog niet zo lang geleden haalde restaurantketen Loetje het nieuws met hun eerste 3D-geprinte biefstuk. Het Israëlische Redefine Meat printte het stukje nepvlees laagje voor laagje met ingrediënten als soja, tarwe, kikkererwten en kokosvet.
Plantish, een ander bedrijf uit Israël, waagde zich aan de 3D-geprinte zalmfilet. De vis wordt gemaakt van onder andere groenten en algenolie en heeft dezelfde voedingswaarden als echte vis. Dus omega 3 en 6, vitamine B en proteïne. Wat er niet in zit, maar wel vaak in echte zalm zit, is kwik, microplastics, antibiotica of hormonen. En het is ook nog vegan.
Tot slot nog één hapje dat gezond is, maar lijdt aan imagoschade. Dat laatste probeert de 3D-printer op te lossen. Een hoop mensen in westerse landen moeten nog weinig hebben van insecten eten. Maar wat nou als je ze vermaalt en print in oogstrelende vormpjes? Wetenschappers uit Singapore zijn hier nu volop mee bezig. Het principe is eenvoudig. Aan de ene kant gaan insecten de machine in, terwijl aan de andere kant de 3D-printer er allerhande vormpjes uitspuit. Bijvoorbeeld als brokje of in de vorm van een schildpad. Boordevol proteïne, smaakvol en een genot voor het oog.
Bron: change.inc
