Je denkt geregeld aan iemand, maar contact opnemen schiet erbij in. En hoe langer het duurt, hoe vreemder het lijkt om alsnog iets te sturen. Onderzoek geeft een reden om die aarzeling niet altijd te volgen.
.jpg)
.png)
Je hoort een liedje dat vroeger op kantoor vaak aanstond. Meteen denk je aan die collega met wie je eindeloos kon lachen. Je zou even kunnen appen. Maar jullie hebben elkaar al zo lang niet gesproken. Misschien komt het ongelegen. Misschien heeft diegene helemaal geen behoefte aan contact.
Voor je het weet, is het liedje afgelopen en leg je je telefoon weer weg.
Juist dat verschil tussen wat een afzender verwacht en wat een ontvanger ervaart, was het onderwerp van onderzoek onder leiding van Peggy Liu van de University of Pittsburgh.
In een reeks experimenten met in totaal ruim 5.900 deelnemers onderzochten Liu en haar collega’s hoe mensen onverwacht contact beoordelen. De studie verscheen in 2022 online in het Journal of Personality and Social Psychology.
Deelnemers onderschatten gemiddeld hoeveel anderen het waardeerden wanneer iemand contact opnam. Die onderschatting was groter wanneer het contact verrassender was, bijvoorbeeld tussen mensen die minder dichtbij elkaar stonden.
De onderzoekers vonden aanwijzingen dat de verrassing zelf meespeelt. Als afzender kun je vooral bezig zijn met de vraag of je bericht wel de moeite waard is. De ontvanger merkt óók op dat iemand onverwacht aan hem of haar heeft gedacht.
Dat is geen garantie op een enthousiast antwoord. De studie onderzocht waardering voor contact, niet of een verwaterde vriendschap daarna weer hecht werd. Het onderzoek ging bovendien niet specifiek over gepensioneerden.
Een eerste bericht hoeft weinig te dragen. Je hoeft niet meteen uit te leggen waarom je zo lang niets hebt laten horen, een afspraak te organiseren en verslag te doen van je hele leven.
Een concrete aanleiding kan genoeg zijn:
“Dit liedje kwam voorbij en ik moest aan onze vrijdagmiddagen denken. Hoe gaat het met je?”
Of:
“Ik liep gisteren langs het gebouw waar we werkten. Benieuwd hoe het inmiddels met je is.”
Dit zijn voorbeelden, geen formule. Kies woorden die je ook zou gebruiken als je die persoon op straat tegenkwam. Een bericht hoeft niet indrukwekkend te zijn om persoonlijk te voelen.
Wanneer er een gesprek ontstaat, zijn herinneringen een prettig beginpunt. Maar probeer ook te ontdekken wat iemand tegenwoordig bezighoudt. De collega die altijd over zijn werk sprak, kan inmiddels liever vertellen over zijn tuin. De vriendin die vroeger nooit stilzat, heeft misschien een heel ander ritme gevonden.
Je kent een deel van iemands geschiedenis. Wat er sindsdien bij is gekomen, mag nog nieuw voor je zijn.
Je hoeft van hernieuwd contact geen grote reünie te maken. Een telefoongesprek of een kop koffie kan een prima eerste ontmoeting zijn. En soms blijft het bij een vriendelijke uitwisseling. Ook dan hoeft het bericht geen vergissing te zijn geweest.
Kies iemand aan wie je met plezier denkt en met wie het contact zonder ruzie is verwaterd. Je kunt de onderzoekssamenvatting nalezen; de American Psychological Association geeft meer uitleg over de experimenten.
Misschien staat de eerste zin al in je hoofd.
.jpg)