Van een laatste reis door Europa tot een gevangeniscel die plotseling in een appartement verschijnt: de longlist van de Booker Prize 2026 kiest nadrukkelijk voor boeken die verrassen, ontregelen en risico durven nemen.
.png)
Sommige literaire prijzen lijken ieder jaar hetzelfde soort roman te bekronen: degelijk geschreven, maatschappelijk relevant en voldoende serieus om door niemand echt te worden afgewezen. De longlist van de Booker Prize 2026 voelt anders. Tussen de dertien geselecteerde boeken staan surrealistische vertellingen, donkere komedies, eigenzinnige campusromans, een post-apocalyptisch avontuur, een literaire misdaadroman en intieme verhalen over geheugenverlies, familie en ouder worden.
De lijst brengt grote namen samen met schrijvers die nog maar aan het begin van hun carrière staan. Oud-winnaars Marlon James en Douglas Stuart keren terug, terwijl tien auteurs voor het eerst voor de Booker Prize worden genomineerd. Drie van de geselecteerde boeken zijn debuutromans. De auteurs vertegenwoordigen zeven nationaliteiten en drie continenten; zeven van hen zijn vrouw en zes man. De 81-jarige Britse schrijver M. John Harrison is bovendien de oudste auteur die ooit voor de Booker-longlist werd geselecteerd.
Wat de boeken met elkaar verbindt, is niet één onderwerp of stijl. Het is eerder een houding: deze romans vertrouwen erop dat een lezer best even het houvast mag verliezen. Ze stellen vragen zonder meteen antwoorden te geven en laten zien dat literatuur niet alleen een spiegel van de werkelijkheid hoeft te zijn, maar die werkelijkheid ook kan vervormen, openbreken en opnieuw ordenen.
De jury wordt dit jaar voorgezeten door de Britse classicus, schrijver en presentator Mary Beard. Zij wordt bijgestaan door dichter Raymond Antrobus, Pulp-zanger en schrijver Jarvis Cocker, criticus en journalist Rebecca Liu en schrijver Patricia Lockwood.
Het is een opvallend gezelschap. Niet iedereen komt uit de traditionele literaire kritiek en juist daardoor lijkt de jury breed te hebben gekeken: naar ritme, verbeeldingskracht, humor, experiment en de manier waarop een boek na het lezen in het hoofd blijft rondspoken.
De Booker Prize is bestemd voor oorspronkelijk Engelstalige fictie die in het Verenigd Koninkrijk of Ierland verschijnt. De shortlist van zes titels wordt op 22 september 2026 bekendgemaakt. De winnaar volgt op 9 november en ontvangt £50.000; de overige vijf genomineerden op de shortlist krijgen ieder £2.500.
Wanneer Flora haar familie in Mexico bezoekt, wordt ze onverwacht door de hond des huizes in haar hand gebeten. In het ziekenhuis ondergaat ze verschillende operaties en ontmoet ze Wilhelmina, een oudere Duitse vrouw die voorwerpen uit de begintijd van de film verzamelt.
Wilhelmina’s toverlantaarns en verhalen openen voor Flora een wereld waarin herinnering, verbeelding en werkelijkheid langzaam door elkaar gaan lopen. Na haar terugkeer naar Londen, waar ze zilver poetst in een juwelierszaak, raakt Flora steeds verder betrokken bij het leven dat Wilhelmina heeft achtergelaten.
Chloe Aridjis schrijft geen conventioneel verhaal over herstel. Haar roman lijkt zelf op een toverlantaarn: losse beelden worden op elkaar geprojecteerd, waardoor onverwachte betekenissen ontstaan. Het is een boek over sterfelijkheid, metamorfose en de vraag hoeveel van wat wij zien eigenlijk door onze eigen herinneringen wordt ingekleurd.
David is een gepensioneerde zakenman die langzaam zijn geheugen verliest. In een privévliegtuig begint hij aan een laatste reis door Europa, begeleid door zijn assistent Cody. Hij bezoekt zijn volwassen dochter in Londen, wil in Frankrijk een oude vriend ontmoeten en reist uiteindelijk door naar Zürich.
Terwijl luchthavens, hotels en steden aan hem voorbijtrekken, verliest David steeds meer grip op het heden. Herinneringen aan zijn jeugd, zijn successen en zijn misstappen komen ongeordend naar boven. Wat blijft er van een mens over wanneer functies, prestaties en zorgvuldig opgebouwde verhalen over het eigen leven verdwijnen?
Emma Cline, bekend van The Girls en The Guest, richt zich ditmaal niet op jeugd, verlangen of sociale macht, maar op ouderdom en het uiteenvallen van een identiteit. Switzy verschijnt in het Verenigd Koninkrijk pas op 10 september, enkele weken voor de shortlist bekend wordt gemaakt.
Een makelaar leidt een in opspraak geraakte professor rond door een idyllisch huis op het platteland. Tijdens de bezichtiging vertelt ze steeds meer over Helen, de mysterieuze vorige bewoonster, die in vrijwel iedere kamer nog aanwezig lijkt te zijn.
De professor verlangt naar een eenvoudiger leven, ver weg van de universiteit en de conflicten die hem daar achtervolgen. In Helens huis denkt hij die nieuwe start te kunnen kopen. Maar naarmate de avond vordert, blijkt dat de prijs voor zo’n ander bestaan veel hoger en vreemder kan zijn dan hij had verwacht.
Helen of Nowhere is tegelijk een satire op de academische wereld, een spookachtig sprookje en een filosofische roman over onze hang naar herbeginnen. Goodman stelt een ongemakkelijke vraag: willen we werkelijk een ander leven, of willen we vooral ontsnappen aan de gevolgen van het leven dat we hebben geleid?
In een vervallen, post-apocalyptisch Groot-Brittannië wordt een merkwaardig voorwerp uit het water gehaald. Het blijkt een wezen te zijn dat voortdurend van vorm verandert en zich niet laat begrijpen met de gebruikelijke menselijke categorieën.
De wereld van de roman is niet door één spectaculaire ramp ingestort. Het verval lijkt eerder langzaam te zijn geaccepteerd: politieke structuren zijn verdwenen, gemeenschappen zijn uiteengevallen en mensen proberen zich aan te passen aan omstandigheden die steeds onbegrijpelijker worden.
M. John Harrison schrijft al sinds de jaren zestig romans waarin sciencefiction wordt gebruikt om de grenzen van onze waarneming te onderzoeken. Ook hier geeft hij geen eenvoudige uitleg voor zijn buitenaardse wezens of de toestand van de wereld. Juist dat onbegrip vormt de kern van het boek: misschien is het menselijk bewustzijn helemaal niet in staat alles wat het ontmoet te bevatten.
Kingston, Jamaica, 1988. Acht homoseksuele mannen komen bij elkaar om te repeteren voor een openlijk queer toneelstuk. Alleen al hun aanwezigheid in dezelfde ruimte is een risico. Wanneer een gewelddadige menigte een repetitie aanvalt, wordt een van de mannen gedood. De anderen raken gewond en twee van hen verdwijnen later spoorloos.
De roman volgt de overlevenden terwijl zij proberen om te gaan met angst, woede en de maatschappelijke haat die door de aanval zichtbaar is geworden. Sommigen proberen te vergeten. Anderen verlangen naar wraak. Iedereen wordt gedwongen compromissen te sluiten om te kunnen blijven bestaan.
Marlon James won de Booker Prize in 2015 met A Brief History of Seven Killings. Met The Disappearers keert hij terug naar het Jamaica van de jaren tachtig. Het boek combineert de spanning van een misdaadroman met een breed portret van vriendschap, homoseksualiteit en overleven in een vijandige samenleving. De Britse editie verschijnt op 3 september 2026.
Een werkloze acteur krijgt een bijzonder baantje aangeboden. Voor een psychologisch experiment moet hij tijdens colleges bewegingloos achter in een universiteitszaal zitten, volledig opgesloten in een grote zwarte leren zak.
Wat als een eenvoudige acteerklus begint, groeit uit tot iets veel vreemders. De studenten reageren op de zak, onderzoekers ontwikkelen nieuwe theorieën en andere mensen beginnen commerciële mogelijkheden te zien. Zelfs een romantische relatie met de onzichtbare man in de zak lijkt niet uitgesloten.
Black Bag is een absurdistische campusroman, maar onder de grappen liggen serieuze vragen. Wat gebeurt er wanneer een mens wordt teruggebracht tot een experiment, een symbool of een verkoopbaar concept? En wat betekent mannelijkheid wanneer de man letterlijk het zwijgen wordt opgelegd en uit het zicht verdwijnt?
Dilara laat haar appartement verbouwen zodat haar vader, die dementie heeft, bij haar kan komen wonen. Wanneer de werkzaamheden zijn afgerond, ontdekt ze dat de bouwers geen nieuwe badkamer hebben gemaakt. Midden in haar woning staat een Turkse gevangeniscel.
Aanvankelijk denkt Dilara dat er een absurde fout is gemaakt. Haar familie verliet Turkije jaren geleden en heeft geprobeerd een nieuw leven op te bouwen. Maar vanuit de cel hoort ze stemmen van gevangenen en bewakers. Ze ruikt versgebakken simit en het stof van Anatolië. Langzaam wordt de cel een doorgang naar het land dat haar familie heeft achtergelaten.
De roman verbindt de zorg voor een ouder met dementie aan ballingschap, politieke geschiedenis en heimwee. Terwijl Dilara’s vader steeds meer herinneringen verliest, wordt zij juist overspoeld door een verleden waarvan ze dacht dat het niet langer van haar was. The Renovation is de eerste roman van de Turks-Amerikaanse schrijver Kenan Orhan.
Een hedendaagse curator richt historische vertrekken in. Met meubels, stoffen, voedsel en kleine gebruiksvoorwerpen probeert ze ruimtes eruit te laten zien alsof hun bewoners ze pas enkele minuten geleden hebben verlaten.
Tijdens een opdracht in een middeleeuws paleis raakt ze gefascineerd door een bijna vergeten koning. Deze man wilde eigenlijk niet regeren, maar kwam na de dood van zijn oudere broers toch op de troon terecht. Terwijl de curator zijn leven probeert te reconstrueren, vervaagt het onderscheid tussen haar eigen bestaan en de wereld van het hof.
Rebecca Perry onderzoekt hoe geschiedenis wordt gemaakt: welke personen worden groot genoemd, welke levens verdwijnen en hoeveel van het verleden door latere generaties wordt ingevuld. Het boek won eerder al de Waterstones Debut Fiction Prize 2026.
Laura Miller en Edmund Putnam zijn al lange tijd bevriend. In een oude pub aan de Theems praten ze over werk, literatuur, hun jeugd en de toestand van de wereld. Maar Edmund heeft zijn vader verloren en het tijdschrift waaraan hij zijn leven heeft gewijd, is overgenomen door een nieuwe hoofdredacteur.
Er gebeuren in The Palm House geen wereldschokkende dingen. Riley richt haar aandacht op gesprekken, herinneringen en kleine verschuivingen in relaties. Via Laura’s contacten met haar moeder, vrienden en mannen uit haar verleden ontstaat een scherp portret van een leven dat aan de buitenkant gewoon lijkt, maar vanbinnen vol kleine beschadigingen zit.
Riley’s kracht ligt in wat mensen onbedoeld prijsgeven wanneer ze spreken. Eén cliché, grap of terloopse opmerking kan een volledig karakter zichtbaar maken. Het resultaat is tegelijk geestig, pijnlijk en opvallend mild.
Artie Dam is een geliefde geschiedenisleraar, echtgenoot, vader en fervent zeiler. Van buitenaf lijkt zijn leven stabiel. Toch voelt hij zich diep eenzaam en leidt hij in zekere zin een dubbelleven. Een onverwachte ontdekking dwingt hem opnieuw te kijken naar zijn familie, zijn huwelijk en het verhaal dat hij zichzelf jarenlang heeft verteld.
Elizabeth Strout schrijft opnieuw over gewone mensen die veel minder gewoon blijken te zijn zodra je werkelijk naar hen kijkt. Haar personages maken zelden grote speeches. Hun levens veranderen tijdens ongemakkelijke gesprekken, stiltes aan tafel en plotselinge momenten van inzicht.
Dit is de enige titel van de longlist die bij de bekendmaking al direct in het Nederlands verkrijgbaar is. De vertaling verscheen onder de titel Wat ongezegd blijft.
John-Calum Macleod keert berooid terug naar het eiland Harris in de Buiten-Hebriden. Na zijn kunstopleiding op het vasteland weet hij niet goed wat hij met zijn toekomst moet. Thuis wacht zijn vader John: schapenboer, wever van Harris Tweed en een streng lid van de plaatselijke presbyteriaanse kerk.
Vader en zoon lijken lijnrecht tegenover elkaar te staan. Cal verlangt naar vrijheid en liefde, terwijl zijn vader vasthoudt aan geloof, traditie en zwijgen. Toch dragen beiden geheimen met zich mee. De roman onderzoekt hoe schaamte en onderdrukte verlangens van de ene generatie op de volgende kunnen worden overgedragen.
Douglas Stuart, die in 2020 de Booker Prize won met Shuggie Bain, schrijft opnieuw over mannelijkheid en verborgen homoseksualiteit. Ditmaal verruilt hij de straten van Glasgow voor een afgelegen eiland waar familiegeschiedenis, religie en landschap bijna niet van elkaar los te maken zijn.
Tony Ward keert terug naar West-Dublin en ontdekt dat de criminele wereld die hij kende is veranderd. Zijn oude mentor is dood en zijn beste vriend Kenny probeert juist een leven buiten de misdaad op te bouwen.
Tony’s terugkeer trekt de mannen opnieuw een wereld binnen waarin geweld, loyaliteit en verlangen voortdurend door elkaar lopen. De roman gebruikt elementen van het gangstergenre, maar richt zich vooral op de kwetsbaarheid die achter stoer gedrag verborgen blijft.
Djamel White schrijft over buurten die zelden een plaats krijgen in de Ierse literatuur. All Them Dogs is een snelle en claustrofobische roman over armoede, giftige mannelijkheid, seks en de vraag of een mens werkelijk aan zijn verleden kan ontsnappen. Het is Whites romandebuut.
Agathe is een teruggetrokken promovenda in een beroemde maar vervallen universiteitsstad. De natuur heeft grote delen van de stad overgenomen en de macht wordt verdeeld tussen academici en een groep opstandige tuiniers.
Agathe besteedt haar dagen aan het ondersteunen van haar frauduleuze professor. Wanneer een conflict tussen twee mannen de universiteit in zijn greep krijgt, krijgt ze de opdracht informatie te verzamelen over de controversiële student Adam. Haar toenadering tot hem verandert in een relatie die haar zorgvuldig afgeschermde bestaan ontregelt.
The Vivisectors is een campusroman zonder gezellige bibliotheken of nostalgische professoren. De universiteit is hier een ecosysteem vol afhankelijkheid, manipulatie en strijd om status. Tegelijk is het een surrealistisch liefdesverhaal over twee mensen die proberen een eigen leven te vinden in een wereld waarin iedereen elkaar observeert en ontleedt.
Opvallend veel boeken gaan over mensen die de werkelijkheid niet langer volledig kunnen vertrouwen. Soms komt dat door dementie, zoals in Switzy en The Renovation. Soms is het de wereld zelf die onbegrijpelijk is geworden, zoals in The End of Everything. In andere romans wordt het verleden opnieuw opgebouwd, vervormd of geprojecteerd.
Ook ouder worden speelt een belangrijke rol. Niet als eenvoudig verhaal over achteruitgang, maar als periode waarin zekerheden verdwijnen en nieuwe vragen ontstaan. Wat blijft er over wanneer een loopbaan eindigt? Wat gebeurt er wanneer herinneringen vervagen? Kun je op latere leeftijd nog met jezelf, je kinderen of je verleden in het reine komen?
Tegelijk is dit een speelse lijst. De zwarte zak van Luke Kennard, de onmogelijke gevangeniscel van Kenan Orhan en het huis van de mysterieuze Helen laten zien dat zware thema’s niet automatisch om conventioneel realisme vragen. Humor, fantasie en vervreemding kunnen soms juist dichter bij een emotionele waarheid komen.
Voor lezers die houden van psychologisch fijnzinnige romans over gewone levens is Elizabeth Strouts Wat ongezegd blijft de meest toegankelijke keuze. Ook The Palm House past bij lezers die graag langzaam kennismaken met personages en veel plezier beleven aan scherpe dialogen.
Wie liever wordt meegenomen door een krachtig verhaal, kan beginnen met The Disappearers, John of John of All Them Dogs. Deze romans combineren grote maatschappelijke onderwerpen met familieverhalen, misdaad of liefdesgeschiedenissen.
Voor liefhebbers van het ongewone zijn Black Bag, Helen of Nowhere en The Renovation aantrekkelijke kandidaten. Wie graag volledig wordt uitgedaagd, kan zich wagen aan The End of Everything, May We Feed the King of The Vivisectors.
Welke zes boeken uiteindelijk de shortlist halen, blijft voorlopig onzeker. Maar de longlist heeft haar belangrijkste werk al gedaan. Ze nodigt uit om buiten de vertrouwde namen, genres en vertelvormen te lezen. Niet ieder boek zal bij iedere lezer passen. Dat hoeft ook niet. Goede literatuur hoeft niet altijd behaaglijk te zijn. Soms begint ze pas echt te werken wanneer je even niet meer precies weet waar je bent.
