Er zijn van die films die meteen iets wakker maken. Een herinnering aan vroeger, aan speelgoed dat tot leven leek te komen zodra je de kamer uit liep, aan kinderen die eindeloos konden spelen met een pop, een cowboy, een ruimteranger of een kartonnen doos. Toy Story 5 is zo’n film: herkenbaar voor kinderen van nu, maar minstens zo leuk voor grootouders die de magie van de eerste films nog kennen.
.png)
In dit nieuwe avontuur keren de geliefde speelgoedvrienden terug voor een verhaal dat verrassend goed past bij deze tijd. Want waar kinderen vroeger vooral opgingen in fantasierijk spel, is er nu een nieuwe concurrent in de kamer: het scherm. Bonnie, inmiddels acht jaar, krijgt te maken met de verleiding van een slimme tablet, Lilypad. Voor Jessie, Buzz, Woody en de andere speelgoedhelden roept dat een grote vraag op: is er nog wel plek voor speelgoed in een wereld vol technologie?
Juist dat maakt Toy Story 5 zo’n mooie film om samen met je kleinkinderen te gaan kijken. Kinderen genieten van de humor, de kleurrijke animatie en de bekende personages. Grootouders herkennen ondertussen de diepere laag: het verlangen om verbonden te blijven met een kind dat groter wordt, verandert en steeds meer een eigen wereld krijgt.
De film is geregisseerd door Andrew Stanton, met Kenna Harris als co-regisseur, en duurt 102 minuten. Deze versie is OV, dus Engels gesproken. Dat maakt hem vooral geschikt voor kleinkinderen die al goed ondertitels kunnen lezen of het leuk vinden om Engels te horen. Voor jongere kinderen kan het handig zijn om vooraf te kijken of er ook een Nederlandstalige versie draait.
Wat Toy Story al jaren bijzonder maakt, is dat de films nooit alleen maar kinderfilms zijn. Ze gaan over vriendschap, loslaten, trouw blijven aan jezelf en elkaar helpen wanneer iemand zich onzeker voelt. In Toy Story 5 komt daar een herkenbaar thema bij: schermtijd. Zonder belerend te worden laat de film zien hoe belangrijk verbeelding, spelen en echte aandacht blijven.
En eerlijk is eerlijk: dat maakt het een ideaal gespreksonderwerp na afloop. Vraag je kleinkind bijvoorbeeld welk speelgoed het vroeger het liefst overal mee naartoe nam. Of vertel zelf over het speelgoed waar jij als kind dol op was. Misschien ontstaat er na de film wel een mooi gesprek over spelen zonder scherm, over fantasie of over hoe speelgoed soms meer herinneringen vasthoudt dan we denken.
Voor Proudies is dit precies het soort uitje dat klein lijkt, maar groot kan voelen. Samen in de bioscoopstoel, een bak popcorn erbij, even lachen om Buzz Lightyear en misschien een beetje ontroerd raken door Jessie of Woody. Want Toy Story gaat uiteindelijk niet alleen over speelgoed. Het gaat over liefde, loyaliteit en de wens om belangrijk te blijven voor iemand die je dierbaar is.
Proudies-tip: maak er een klein dagje uit van. Ga vooraf samen iets drinken, laat je kleinkind vertellen wie zijn of haar favoriete personage is, en neem na afloop de tijd om nog even na te praten. Grote kans dat jullie allebei met een glimlach naar huis gaan.
