De Moezel slingert door een dal waar de wijnhellingen zo steil zijn dat ze bijna als een muur langs het water staan. Haast heeft hier niemand. De rivier niet, de wijnboeren niet, en na een dag of twee jij waarschijnlijk ook niet meer. Vier dagen is genoeg om het tempo van het dal over te nemen en heerlijk even te genieten van een spontaan lang weekend weg.
.png)
Een kasteel in het bos
Op slechts een korte afstand van de Nederlands grens (ongeveer 200 kilometer van Roermond) ligt Burg Eltz, de perfecte eerste stop van je reis. Het kasteel verbergt zich in een bosrijk zijdal van de Moezel en laat zich pas laat zien, na een wandeling (of korte shuttle rit) tussen de bomen. De burcht stamt uit de middeleeuwen, is nooit verwoest en wordt al eeuwenlang bewoond door dezelfde familie. Dat zie je terug in de torens, het vakwerk en de steile daken die in elkaar overlopen alsof ze samen zijn gegroeid. Een rustige ochtend hier zet de toon voor de rest van de reis.
Verderop langs de rivier ligt Cochem, onder het silhouet van de Reichsburg. In de zeventiende eeuw werd dat kasteel (oorspronkelijk gebouwd rond 1100 als tolburcht) door Franse troepen verwoest. Pas in de negentiende eeuw liet een zakenman uit Berlijn het herbouwen, in een romantische neogotische stijl. Wat je nu ziet is dus een herinnering aan de middeleeuwen, met alle charme van een sprookje. Loop eerst door het kleine centrum, klim dan omhoog als je zin hebt, en neem daarna plaats op een terras aan het water.
Verder stroomopwaarts ligt Zell, in een bocht van de rivier, met een verhaal waarin een zwarte kat de hoofdrol speelt. De Zeller Schwarze Katz is een wijn die zijn naam te danken heeft aan een overlevering over een kat die op het beste vat zou hebben gezeten. Je ziet haar terug op de etiketten, en als je goed kijkt overal in het stadje. Een glas van de wijn die de kat zijn naam gaf hoort er hier gewoon bij.
Het marktplein van Bernkastel-Kues is een van de mooiste plekken van de Moezel: een plein vol vakwerkhuizen uit de late middeleeuwen en de zeventiende eeuw, met in het midden de Michaelsbrunnen. Zoek vooral het Spitzhäuschen op. Het huis uit 1416 heeft een smalle onderkant en verdiepingen die steeds verder uitkragen, zodat het als een puntmuts boven het plein uitsteekt. Het ziet eruit alsof het elk moment kan omvallen, maar toch staat het al ruim zes eeuwen.
Boven de stad ligt de ruïne van Burg Landshut, in de dertiende eeuw gebouwd door een aartsbisschop van Trier en eind zeventiende eeuw door brand verwoest. Het uitzicht over de rivier en de hellingen maakt de klim de moeite waard. Ook de wijn van de helling hieronder heeft een eigen verhaal: volgens de overlevering genas een zieke aartsbisschop dankzij deze wijn, en sindsdien heet de wijngaard Doctor.
Het dal laat zich op verschillende manieren verkennen.
Op de wijnkar. Een van de leukste manieren is op stap gaan met wijnboer Wolf Mosel. Hij neemt je mee op zijn wijnkar die getrokken wordt door zijn tractor, dwars door de wijngaarden, met een glas in de hand en de rivier diep onder je. Je proeft zoveel je wilt, terwijl de hellingen langzaam voorbijtrekken. Zijn Engels is beperkt, maar de tour is er een om niet te missen. Een paar woorden Duits of een vertaalapp helpen, en anders praat je gewoon met handen en voeten. Laat de auto die dag op de parkeerplaats staan.
Te voet. Langs de Moezel lopen wandelroutes door bos en wijngaarden, waaronder de Moselsteig, een lange wandelroute langs de rivier. Je hoeft er niet veel van te lopen om te voelen waarom: steile hellingen, uitzichten op de rivierbochten en tussendoor een bankje met een glas wijn of een kop koffie. Ook de wandeling naar Burg Eltz is al een mooie dag op zich.
Op de fiets. Langs de rivier ligt een fietspad, de Moselradweg, dat grotendeels vlak langs het water loopt. Dat maakt het een van de ontspannendste manieren om van dorp naar dorp en van wijnhuis naar wijnhuis te gaan. Met een elektrische fiets kost zelfs een eventuele helling je weinig moeite.
De wijncultuur van de Moezel gaat ver terug: al de Romeinen legden hier wijngaarden aan op de steile hellingen van leisteen, die de warmte van de zon vasthoudt en 's avonds weer afgeeft. Dat landschap bepaalt tot op de dag van vandaag de Riesling die hier groeit.
Wie de rivier volgt van wijnhuis naar wijnhuis, komt vanzelf bij Dr. Loosen en Markus Molitor, twee namen die ver buiten de streek bekend zijn. Hun wijngoederen liggen in een landschap dat zo mooi is dat je bijna vergeet te proeven. Bijna. Neem de tijd voor een glas en een gesprek over de wijngaarden waar de druiven vandaan komen.
Check vooraf de actuele openingstijden en de mogelijkheden om te reserveren, vooral voor Burg Eltz, de wijnkar en de proeverijen bij de wijnhuizen. Dat geldt ook voor het seizoen: de wijnoogst in het najaar geeft de streek een eigen gloed, maar kan ook drukker zijn.
