Sommige liefdesverhalen zijn nooit alleen van twee mensen geweest. Dat geldt zeker voor Love Story: John F. Kennedy Jr. & Carolyn Bessette: de nieuwe serie van FX over het meest gefotografeerde koppel van de jaren negentig.
De serie zoomt in op de relatie tussen John F. Kennedy Jr. en Carolyn Bessette-Kennedy, maar eigenlijk vertelt ze een groter verhaal: over de prijs van beroemd zijn, over verwachtingen die generaties overstijgen en over hoe onmogelijk het is om een “gewoon” huwelijk te leiden als je achternaam Kennedy is.
De eerste afleveringen voelen bijna als een sprookje. JFK Jr., de zoon van een vermoorde president, charismatisch, intelligent, met een ontwapenende glimlach. Carolyn, de minimalistische Calvin Klein-publicist die ogenschijnlijk niets moest hebben van de glitterwereld waarin zij ineens terechtkwam.
Hun aantrekkingskracht is geloofwaardig neergezet. De serie laat zien hoe sterk ze zich tot elkaar aangetrokken voelden, maar ook hoe fundamenteel verschillend ze waren in hun omgang met aandacht.
Waar hij opgroeide in het publieke oog en daar bijna moeiteloos mee omging, verlangde zij naar anonimiteit. Die spanning vormt de kern van de serie.
Een van de sterkste elementen in de serie is de rol van Jacqueline Kennedy Onassis, gespeeld door Naomi Watts.
Jackie is hier geen decorstuk of nostalgisch icoon, maar een vrouw die haar hele volwassen leven heeft moeten balanceren tussen waardigheid en overleven. Na de moord op John F. Kennedy bouwde zij zorgvuldig een beschermende muur rond haar kinderen.
De serie suggereert subtiel dat haar beschermingsdrang ook druk uitoefende op JFK Jr. Hij was niet alleen een man die verliefd werd; hij was de drager van een mythe. En dat is een zware erfenis voor elke relatie.
Visueel is Love Story bijna perfect. De jaren ’90 komen terug in sobere lijnen, oversized jassen, zwarte zonnebrillen en nonchalante New York-wandelingen. Carolyns stijl — minimalistisch en tijdloos, krijgt veel aandacht en onderstreept haar status als mode-icoon.
Maar onder die esthetische laag sluimert iets anders. De serie durft voorzichtig te laten zien dat hun huwelijk niet alleen bestond uit paparazzifoto’s en romantische headlines. Er waren spanningen, onzekerheden, geruchten over ruzies en tijdelijke afstand.
Juist dat maakt de serie menselijker dan je misschien verwacht.
Zoals vaker bij dramatiseringen van recente geschiedenis, is er discussie. Familieleden hebben zich kritisch uitgelaten over het opnieuw openleggen van oude wonden.
De vraag blijft: wanneer wordt een tragisch liefdesverhaal cultureel erfgoed en wanneer wordt het exploitatie?
De serie kiest duidelijk voor empathie. Toch blijft het ongemakkelijk dat het publiek opnieuw mag meekijken naar een relatie die in 1999 zo abrupt en tragisch eindigde bij een vliegtuigcrash.
Wat sterk is:
Wat minder overtuigt:
Er zit meer tragiek in dit verhaal dan volledig wordt benut.
Love Story is geen sensatiebeluste hervertelling en ook geen diepgravend historisch document. Het is een stijlvol, melancholisch portret van twee mensen die probeerden samen te leven onder een vergrootglas.
Voor wie de jaren ’90 bewust heeft meegemaakt - of wie gefascineerd blijft door de Kennedy-dynastie - is dit een serie die raakt. Niet omdat ze alles nieuw vertelt, maar omdat ze opnieuw voelbaar maakt hoe kwetsbaar liefde is wanneer de wereld voortdurend meekijkt.
