Met al die grachten en terrassen is Delft echt een gezellige stad voor een dagje uit. Delft is uiteraard vooral bekend om zijn wereldberoemde Delfts Blauw, maar ook om zijn monumentale panden. De mooiste gracht vind ik wel de Lange Delft. Tussen al die prachtige panden staat het voormalige woonhuis van de welvarende Lambert van Meerten (1842-1904). Hij was samen met zijn broer mede-eigenaar van de door zijn grootvader opgerichte jeneverdistilleerderij en later directeur van de Delftsche Distilleerderij en Gistfabriek. Hiernaast was hij een groot verzamelaar van zeventiende-eeuwse Delfts aardewerk, Hollandse meubelen, antiek en bouwfragmenten. Deze collectie werd zo uitgebreid dat hij in 1892 speciaal hiervoor een huis liet slopen en een nieuw huis liet bouwen voor hem en zijn jongere zus Dina. De architecten waren zijn vrienden Jan Schouten (1852-1937), civiel ingenieur en glazenier, en Adolf le Comte (1850-1921), kunstschilder en docent aan de Polytechnische School in Delft (de huidige TU). Hij noemde het in Delfts Art-Nouveaustijl ontworpen huis ‘Oud Holland’. Het huis was voor die tijd zeer modern en voorzien van vloerverwarming, gas en elektriciteit.
In 1902 ging het familiebedrijf helaas failliet en werd het huis met inboedel verkocht. Door toedoen van Le Comte is het huis in 1907 een museum geworden. Hij werd ook de eerste museumdirecteur. Van 1918 tot 1947 was kunsthistoricus Ida Peelen, eerder adjunct-directeur van het Haagse Gemeentemuseum, de tweede museumdirecteur. Door haar bijdragen kreeg het museum de omvangrijke tegelverzameling van Jan Schouten, waardoor het museum internationale bekendheid kreeg.
Omdat het nog zomervakantie was tijdens mijn bezoek aan het Huis van Meerten, nam ik mijn twee jongste kleinkinderen ook mee naar het museum. Het huis bestaat uit een voor- en achterhuis met aan de voorzijde de Oudhollandse kamer. In deze stijlkamer ontving Van Meerten zijn gasten; het is wel duidelijk dat hij hield van overdadig gebruik hout, zoals de meubels, lambriseringen en houten bewerkte plafonds. De grote hal met het indrukwekkende trappenhuis heeft een prachtige lichtkoepel met jugendstil glas-in-loodramen die de twaalf maanden van het jaar en de dierenriem verbeelden. Wanneer je de trap oploopt naar boven, kom je langs een prachtig Delfts blauw tegeltableau. Het stoeltje dat hier halverwege staat, maakte Van Meerten zelf, zijn zusje Dina borduurde de zitting.
Op de eerste verdieping is de slaapkamer met zwaar meubilair, een bedstede en een schouw die versierd is met een tegeltableau. Vanuit de glas-in-lood ramen heb je een mooi kijkje op de achtertuin. Achter de houten deuren in de studeerkamer is een zware kluis verborgen, maar de bezoekers mogen wel even een kijkje nemen.
Weer terug op de begane grond, neem je een kijkje in de salon van Dina aan de tuinzijde. In een hoek staat een borduurwerk op een standaard. Al met al ziet het er huiselijk en gezellig uit. Hier krijg je als bezoeker een kopje koffie of thee met lekkere koekjes aangeboden. Wij boften met het mooie weer, er was een plekje vrij op het overdekte terras met bloeiende rozen op de pergola. Zo konden wij uitgebreid genieten van het uitzicht op de tuin, de zonnewijzer en de beelden in de tuin.
Tot slot, om een beetje in dezelfde sfeer te blijven, is café-restaurant ’t Postkantoor een aanrader. Het is gevestigd in een voormalig postkantoor uit 1890. De balie en postkamer zijn omgetoverd tot vergaderlocatie, maar het restaurantgedeelte is ruim. Ook hier is een heerlijke grote binnentuin. Je kunt er al vroeg ontbijten of lunchen, want ’t Postkantoor is vanaf half tien ’s morgens open.
Huis Van Meerten, Oude Delft 199, Delft
Brasserie ‘t Postkantoor, Hippolytusbuurt 14, Delft
