Bruun ging met pensioen, maar zijn agenda merkte er weinig van

Als trouwambtenaar, vrijwilliger en vertrouwde stem bij Delftse sportevenementen blijft Bruun van der Steuijt volop betrokken bij zijn stad. Mensen verder helpen deed hij jarenlang voor zijn werk. Daar is hij na zijn pensioen gewoon mee doorgegaan. “Als mensen een beroep op me doen, probeer ik altijd een oplossing te vinden.”

In samenwerking met

Bruun ging met pensioen, maar zijn agenda merkte er weinig van
Proudies Redactie

Door 

Proudies Redactie

Gepubliceerd op

Nov 18, 2026

Fotograaf Sjaak Oudshoorn

‍

Wie in Delft aan een hardloopwedstrijd heeft meegedaan, kent misschien zijn stem. Bruun is betrokken bij de organisatie van de Golden Tenloop en staat er als speaker achter de microfoon. Andere mensen ontmoeten hem in de trouwzaal. Of kennen hem van zijn jaren bij de gemeente. Zijn betrokkenheid bij de Delftse sport leverde hem in januari 2023 de gouden sportspeld op.

Het zijn verschillende rollen, met een duidelijke overeenkomst: Bruun is graag onder de mensen. Op de vraag hoe hij na zijn pensioen een nieuw ritme vond, volgt dan ook een kort antwoord. “Geen probleem mee gehad, omdat mijn agenda nog altijd vol afspraken staat.”

Een jeugd aan de Burgwal

Bruun groeide op aan de Burgwal, midden in Delft. Zijn grootouders verkochten land- en tuinbouwartikelen. Zijn ouders veranderden de zaak later in een winkel voor huishoudelijke artikelen.

Vlakbij lag de Beestenmarkt, die toen zijn naam nog letterlijk waarmaakte. Er werd vee verhandeld. In een eerder portret voor In Delft vertelde Bruun hoe er varkens en biggen tussen de hekken stonden, en er af en toe eentje ontsnapte. Donderdag, marktdag, was zijn favoriete dag.

Het plein is inmiddels gevuld met terrassen. Zijn band met de stad is gebleven. Wie Delft met hem zou verkennen, krijgt in ieder geval de Burgwal, de Beestenmarkt en het stadhuis te zien. Met vanzelfsprekend een bezoek aan de trouwzaal. “Ik ben trots op Delft.”

Mensen weer perspectief geven

Bij de gemeente werkte Bruun met mensen die langdurig afhankelijk waren van een uitkering. Hij hielp hen op weg naar werk, soms met behoud van hun uitkering, soms naar een betaalde baan. Daarbij maakte hij veel gebruik van zijn netwerk in de stad.

“Ik heb altijd met en voor mensen gewerkt.” Het plezier zat vooral in wat hij voor iemand kon betekenen. “Ik heb heel veel werkzoekenden weer perspectief kunnen bieden.”

Zijn pensioen bracht geen scherp afscheid van dat werkzame leven. Hij bleef dingen voor de gemeente doen. De overgang verliep, in zijn eigen woorden, geruisloos.

Dat past ook bij de manier waarop hij met verzoeken omgaat. “Ik ben geen nee-zegger.” Hij weet wat het gevolg is: veel afspraken. Toch probeert hij, als mensen een beroep op hem doen, altijd een oplossing te vinden.

Begin bij wat je kunt

Het vrijwilligerswerk heeft veel vormen. Op zijn profiel als trouwambtenaar noemt Bruun onder meer Duurzaamheidscentrum ”De Papaver”, de voedselbank, On Stage voor vmbo-leerlingen en het collecteren voor goede doelen. Ook buiten steekt hij de handen uit de mouwen, bijvoorbeeld bij het knotten van wilgen.

Wat het hem zelf brengt? “Heel veel energie en voldoening.” Vooral wanneer iets betekenen voor anderen samengaat met plezier in de activiteit zelf.

Voor wie graag nieuwe mensen wil ontmoeten, maar niet weet waar te beginnen, heeft hij een eenvoudig advies: bekijk vrijwilligersvacatures. Zoek naar iets waarvoor je jouw vaardigheden kunt gebruiken. “Zet je kwaliteiten in waarvan je weet dat je ze hebt.”

Hij heeft ook oog voor jongere generaties. Hij ziet de druk van sociale media, het moeten reageren en presteren. Tegelijkertijd kan hij blij worden van gemotiveerde jongeren die weten wat ze willen en zich ergens voor inzetten. “Dan denk ik: wat een mooi mens!”

Verliefd op je tachtigste

Sinds 1995 sluit Bruun huwelijken. Op de website van de gemeente Midden-Delfland maakt hij alvast duidelijk dat bruidsparen bij hem geen saaie, formele ceremonie hoeven te verwachten. Humor vindt hij belangrijk, net als de sfeer in de trouwzaal.

In al die jaren heeft hij veel verschillende liefdesverhalen gehoord. Van jonge en oudere stellen, van mensen die elkaar via een datingsite vonden. Onlangs trouwde hij nog een bruidegom van tachtig. Kwetsbaar van gezondheid, maar verliefd en vol humor.

Ook verdriet komt dichtbij. Hij sluit huwelijken van mensen die terminaal ziek zijn. “Liefde en relaties kunnen mooie, maar ook moeilijke zaken zijn.”

De ruimte buiten

Naast al die ontmoetingen is er de polder. Bruun wandelt, fietst en loopt hard. Buiten vindt hij ruimte en ontspanning. De zon zien opkomen, de kracht van de natuur ervaren: hij noemt het met zichtbaar plezier in zijn antwoorden.

Voor de komende jaren hoopt hij gezond te blijven, zich voor anderen te kunnen inzetten en te genieten van zijn volwassen kinderen en kleinkinderen. Hij is zich ervan bewust hoeveel zijn gezondheid mogelijk maakt.

“Dingen doen voor anderen waar je zelf ook plezier in hebt, is het mooiste wat je kunt doen.” Bij Bruun hoeft die gedachte zelden lang op een plek in de agenda te wachten.

‍

Vergelijkbare artikelen